ترکیب مذکور تقریبا شبیه چهار پنچ یک است، اما تفاوت ها و ویژگی های خاص خود را هم دارد.
همانطور که می توان از اسم این سیستم حدس زد در این ترکیب یک هافبک دفاعی وجود دارد و جلوی او چهار هافبک هجومی به صورت افقی در میدان پراکنده اند و به سوی دروازه حریف حمله می برند.
شاید خاص ترین و به نوعی موفق ترین جنبه این فرم و ترکیب مهاجم بازی باشد. او باید مرتب و متناوب پست خود را از مهاجم به هاقبک تغییر دهد تا بتواند فضای لازم برای دیگر بازیکنان را فراهم کند. در واقع وی به یک هافبک – مهاجم تبدیل می شود.
ترکیبی که لوچیانو اسپالتی به عنوان مربی وقت آ. اس. رم، در این تیم پیاده می کرد نمونه نوعی این سیستم است و شاید هیچ کس تاکنون بهتر از فرانچسکو توتی در آن ترکیب، نقش شماره 9 کاذب را بازی نکرده باشد. در ترکیب آن زمان آث رم وچینیچ مونته نگرویی بعنوان نوک هدف و جابجایی او با چهار هافبک دیگر و بهم زدن نظم دفاعی حریف بی نظیر بود بعضی از کارشناسان این سیستم را بعنوان سیستم 4-6-0 هم می شناسند و درسال بعد هم فرگوسن درمن یونایتد آنرا بکار گرفت و موفق شد قهرمان جزیره شود و کریس رونالدو در این سیستم همان نقشی را که توتی در ابن مدل از بازی اسپالتی در رم بازی کرد، در منچستر یونایتد انجام داد و کارشناسان انتظار داشتند که این مدل بازی به عنوان مدل پایه فوتبال جهان در آینده جهان بکار گرفته شود، اما استقبال چندانی از آن درسطح وسیعی از طرف مربیان جهان صورت نگرفت.
