درد دل...

فوتبال در عین شیرینی و دوست داشتنی بودن به میتونه به شدت جدی، بی رحم و دراماتیک باشه از رفتن کاپیتانی به نام هوملس به تیم رقیبش گرفته تا حال و روز اینتر در این سالهای اخیر؛ همه و همه نشان از شوخی بردار نبودن فوتباله! در پایان این فصل باید بگم دیگه هیچ علاقه ای به هوملس و امثالش ندارم و امیدوارم رویس هر روز موفق تر از قبل باشه... راجب حال و هوای غم انگیز اینتر میتونم بگم دلم واسه بازی اسطورمون زانتی کبیر تنگ شده دفاع راست 4 پوش شش دانگ فوق العاده آروم که به ندرت می شد اشتباهی ازش سر بزنه... راجب مانچو و استایل منسوخ مربیگریش فقط میتونم بگم خودش هم نمیدونه داره چیکار میکنه چیکار میخواد کنه؛ امیدوارم بخاطر اینتر هم که شده بذاره بره و اگه نمیتونیم امثال سیمئونه و هیدینک و مورینیو زو نیمکتمون بشونیم بهتره استرا رو که همه عملکردش رو دیدیم و درکش کردیم رو بیاریم . حداقلش اینه که آخر فصل اگه جامون اینجام باشه مطمئنم یه فوتبال زیبا با یه سری جوون از تیم دیدیم و دلمون نمیسوزه... در آخر میگم که این نیز بگذرد...