طرفداری- نمی خواهم در مورد تاریخ فوتبال گیلان صحبت کنم و نام امثال سیروس قایقران را به میان بکشم چرا که تکرار مکرراتی بیش نیست. می خواهم یک راست بروم سر اصل مطلب! البته این را هم بگویم که نه انزلی چی دو آتیشه هستم و نه تیفوسی داماش، یک فوتبالی هستم که از دیدن ورزشگاه های پر و موفقیت تیم های ریشه دار شاد می شود. هنوز برایم قابل هضم نیست که سال آینده برای دنبال کردن فوتبال گیلان باید سراغ لیگ های دسته یک و دو بروم! ملوان در لیگ یک، داماش در لیگ دو، به نظرتان مرگ فوتبال گیلان واژه مناسبی برای چنین روزی نیست؟ دیگر بدتر از این هم مگر می شود؟ برای مشاهده دوباره دربی جذاب گیلان باید منتظر سقوط ملوان به لیگ دو باشیم یا داماش هنر می کند و سال آینده به لیگ دسته یک باز می گردد؟ به راستی چه بر سر فوتبال گیلان آمده است!
از صعود تیم های ریشه دار ماشین سازی و صنعت نفت به لیگ برتر شاد شدیم اما افتضاح نمایندگان استان گیلان را کجای دلمان بگذاریم؟ بدون شک فوتبال ایران همیشه با رونق تیم های خطه شمال و جنوب زنده بوده و این دو خطه فوتبال خیز همواره بار زیادی را از روی دوش فوتبال ملی برداشته اند. دست مریزاد به صنعتی های آبادن که سقوط استقلال اهواز را با لیگ برتری شدنشان جبران کردند اما داماش چه کرد با سقوط ملوان؟ لیگ برتری که نشد هیچ، در لیگ دسته یک هم نماند و رفت دسته دو...
بگویم درکتان می کنم دروغ نگفته ام! روی صحبتم با شماست، بله شما هوادار گیلانی که روز و شبت فوتبال است و پاتوق آخر هفته ات ورزشگاه های پیر تختی و عضدی! چه می شود کرد فوتبال است دیگر، همانند سکه دو رو دارد، یکی تلخ یکی شیرین، این روزها روی تلخ سکه به قرعه شما افتاده اما همه مان به خوبی می دانیم که خیلی زود بازهم شما را در سطح اول فوتبال کشور خواهیم دید. ملوان و داماش جز شما هیچ کسی را ندارند که اگر داشتند حال و روزشان این نبود. مرد و مردانه همینجا پیمانی باهم ببندیم که ملوان و داماش را تنها نخواهیم گذاشت. آن قدر پشت شان خواهیم بود تا بار دیگر نه یکی بلکه هر دویشان را در لیگ برتر ببینیم. کار سختی نیست در دل استان شما استعدادهایی نهفته است که متضمن موفقیت چندین تیم می تواند باشد...پس وعده ما دربی گیلان در لیگ برتر...