مورنو، بازیکنی که با آمدن کلوپو و البته همزمان شدن با مصدومیت گومز به ترکیب اصلی برگشت.بازیکنی که هیچوقت در دفاع آنگونه که در حمله نشان داد، نبود. من حداقل به شخصه از کلوپو همینطور که تغییر پست در خط حمله داشت و پست فیرمینو را تغییر داد و نتیجه اش هر چند برای فیرمینو دعوت نشدن به تیم ملی برای کوپا امریکا بود ولی برای لیورپول عالی بود و از تیم گل نزن راجرز فاصله ی معناداری گرفت، توقع داشتم در پست بازیکنی مانند مورنو تغییراتی دهد.در خیلی از بازی ها بخاطر حضور او در حمله و البته قد وقامت کوتاه و جثه ریز او گلهای بدی از سمت چپ دریافت کردیم. بازیکنی که می توانست در پست دفاع کنار بهتر باشد و این را در تیم ملی کشورش نیز نشان داده،امره چان بود. اگر میانه میدان فصول گذشته پاشنه آشیل لیورپول بود و راجرز را مجبور کرد تا با تغییر پست کاپیتان استیوی این ضعف را تا حدود زیادی بر طرف کند ،توقع می رفت در این فصل برای کسب سهمیه اروپایی و عنوانی بهتر از هشتمی در لیگ برتر،کلوپو نیز متهورانه چنین تصمیمی بگیرد و حتی اگر نمی خواست یا نمی توانست خریدی در نیم فصل داشته باشد، ترکیب بازیکنان در نقطه میانی زمین را دچار دگرگونی کند به این صورت که بازیکنی را برای این پست با کارایی دفاعی بالا به بازی بگیرد که خصوصیات تهاجمی مانند سر زنی در میانه میدان را نیز داشته باشد و این شخص می توانست در زمان مصدومیت یا ناآمدگی های لوکاس، از مدافعان تیم باشد که یک بازیکن پا به سن گذاشته ی نیمکت نشین و با تجربه مانند اسکرتل بهترین بود،چیزی ک در ماسکرانو یا ژاوی آلونسو یا خیلی های دیگر (در زمینه پا به سن گذاشتگی) شاهدش هستیم. خلاصه سخن به نظرم کلوپو می توانست به تغییر پست این سه بازیکن بپردازد به این ترتیب که امره را در سمت چپ دفاع ب کار گیرد و مورنو را در کنار اسکرتل در زمان مصدومیت لوکاس در خط هافبک دفاعی یا گاهی با جابه جایی با سایر هافبک ها مانند میلنر یا آلن،از اتمام فوتبال مورنو و اسکرتل در لیورپول از طرفی جلوگیری کند و به بهبود کارایی تیم در فصلی که گذشت از طرف دیگر مانند کاری ک متهورانه در خط حمله نسبت به فیرمینو صورت داد،بپردازد و شاید فراتر از همه اینها یک ژاوی آلونسوی دیگر از مورنوی اسپانیایی جوان بسازد!