سناریو از بازی رئال با منچستر که مورینیو بعد پیروزی شون خوشحالی نکرد و منچستر رو تیم برتر دونست (درحالیکه همچین چیزی از مورینیو بی سابقه است) و ابراز علاقه به منچستر بعد از رفتن فرگوسن شروع شد تا صحبت هاش راجب اینکه دوست داره تا 10 سال چلسی بمونه ولی اگه نشد مربیگری رو توانگلیس ادامه بده تا داوری های بودار اول فصل دوتا اخراج مشکوک کورتوا و تری حاشیه ایجاد شده سر دعوا با کارنیرو و بزرگنمایی توسط رسانه های زردی که از همون موقع طبق عادت هرسالشون گیر دادن به چلسی رو شروع کردند و با هر بازی تیم و مورینیو رو با خبر اخراج احتمالیش بیشتر تحت فشار قرار می دادند ادامه پیدا کرد.به نظر من قضیه جوری بود که از همون اول فصل هم جراید و رسانه ها میخاستند منچستر فن خال رو چه با نتیجه گیری خوب یا بد بکوبند و مورینیو رو جانشینش کنند. اینکه قبل از اینکه یه مربی از تیمش اخراج بشه گمانه زنی راجب تیم بعدیش صورت بگیره و شدیدا به یه تیم خاص وصل بشه عجیبه درحالی که هنوز منچستر فرصت زیادی تا پایان فصل داشت.
من فکر می کنم که متاسفانه در این قضیه اکثر رسانه ها و مطبوعات انگلیس کلا در خدمت منچستر بسیج شدند و علاقه مورینیو هم به یکی از بزرگترین نیمکت های دنیا بعنوان یک فرصت شغلی معتبر دست به دست هم داد تا این پیوند صورت بگیره ولی چرا باید چلسی از این اتفاق تو فصل قبل ضربه می خورد؟
