شایدبرای همه انسان هادوسال قسمت خیلی مختصری ازعمرشون رو تشکیل بده اماتوی همین دوسال می تونه اتفاقات مهمی رخ بده وبعضیاتواین مدت ازفرش به عرش برس وبالعکس، شایدبرای خیلیاتو تین دوسال اتفاق خاصی نیفتاداما من توی این دو....یادمه دوسال قبل شب4خرداد93 به دلیل فشردگی درس هام ازدیدن بازی فینال محروم شدم امانتیجه روهرچنددقیقه یک بارچک می کردم وشایدخوش شانس بودم که گل راموس وبیل رودرلحظه دیدم امااین طرف قضیه بودومن فرداصبح امتحان دیفرانسیل داشتم وبعداون دقیقایه ماه وقت برای کنکور....شایدتواین فاصله واسه خیلیاتون فقط عدد4تبدیل به6شداما من تودوسال کلی اشک وحسرت که نتیجه کنکوراصلااون چیزی نبودکه تلاش کرده بودم وازرویای دانشگاه شهیدبهشتی به ناکجاآباد رسیدم وفقط اشک وآه وحسرتکه برخلاف تیم هام اون سال رعال(لیگ قهرمانان)آرسنال(جام حذفی)ومهم ترازهمه آلمان(جام جهانی)که همگی جام آوردن ولی من بدجوری باختم بدجوری....ولی دوسال گذشت و من دیگه بایدازگذشته کابوس بارخارج بشم دیگه وقت غصه نیست وبایدبتونم ازپس زندگی که همیشه مخالف میل من گذشته بربیام و درنهایت امیدوارم نتیجه فینال لیسبون تکراربشه. ببخشیدسرتون درد آوردم چون کسی رو نداشتم درد ودل کنم