دور برگشت مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا(۲۰۱۴-۲۰۱۳)؛
تقابل رئال مادرید و بایرن مونیخ، تقابل شاگردان آنجلوتی و شاگردان گواردیولا.
کهکشانی ها بازی رفت را در سانتیاگو برنابئو با یک گل پیروز شده اند ولی می دانند در خانه مونیخی ها کار سختی در پیش دارند، امید هوادارن به مردان خط حمله است، نگاه ها به کریستیانو رونالدو دوخته شده، ولی اوست که از قلب دفاع حرکت می کند، اوست که دو گل وارد دروازه نویر می کند، اوست که تکلیف بایرن مونیخ را یکسره می کند.ستاره ای در آلیانزآرنا،ستاره ای در مونیخ.
۲۴ می ۲۰۱۴، استادیوم دالوژ، لیسبون، پرتغال
فینال لیگ قهرمانان اروپا؛
گویی معجزه ای در راه است، اتلتیکو مادرید نیمه ی اول را با یک گل پیروز شده و نتیجه را حفظ کرده. رئال مادرید با تمام بزرگانش نمی تواند کاری از پیش ببرد. ستاره ها بی فروغ شده اند، کهکشان مادریدی ها تاریک شده، فقط دو دقیقه مانده. همه ثانیه ها را می شمارند. ولی او تسلیم شدنی نیست، مانند نوری در دل تاریکی، مانند یک معجزه گر، مانند یک کیمیاگر. ضربه ی سرش دروازه اتلتیکو مادرید را فرو میریزد. بازی به وقت های اضافه کشیده می شود. رئالی ها ۳ گل دیگر می زنند و قهرمان می شوند، ولی اوست که چهره ی اول این فینال است، همه این فینال را با گل او به یاد می آورند. ستاره ای در دالوژ، ستاره ای در لیسبون.
۲۸ می ۲۰۱۶،استادیوم سن سیرو، میلان، ایتالیا،
فینال لیگ قهرمانان اروپا؛
شاگردان سیمئونه در فکر انتقام هستند، در فکر جبران. نیمه ی اول، ضربه ی سر( هر چند که مشکوک به آفساید است)، رئال از حریف جلو می افتد. باز هم با گل او.
پایان مسابقه. یازدهمین قهرمانی رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا.
جام را بالای سر می برد، او ، کاپیتان تیم، سرخیو راموس. ستاره ای برای لیگ قهرمانان اروپا.
ستاره ای از آلیانزآرنا، از دالوژ، از سن سیرو. ستاره ای از مونیخ، از لیسبون، از میلان.
می گویند حرفه ی مورد علاقه اش گاوبازی بوده. همیشه در رویاهایش خودش را در نقش یک گاوباز می دیده، در نقش یک ماتادور.
هیچ گاه فکرش را نمی کرده فوتبالیست شود ولی به هر حال تقدیر هر کسی به سویی می رود و تقدیر سرخیو او را به یک فوتبالیست بدل کرده.
مارس امسال به ۳۰ سالگی رسید. به ۳۰ سالگی پا گذاشته درحالیکه تمام افتخارات ممکن را به عنوان یک بازیکن بدست آورده.
کلکسیونی از افتخارات فردی و تیمی. کلکسیونی از افتخارات ملی و باشگاهی.
یکی از آخرین سکانس های فینال سن سیرو نمایشی متفاوت از راموس بود. جایی که به سنت بسکتبالیستها تور یکی از دروازه را با قیچی برید و به عنوان یادگاری با خودش برد.
سرخیو راموس، کودکی که رویایش ماتادور شدن بود.