طرفداری- امیر قلعه نویی برای اولین بار که هدایت تیم تراکتورسازی را بر عهده گرفت با آوردن گروهی از بازیکنان مورد علاقه اش به این تیم از جمله سیاوش اکبرپور و امیرحسین صادقی، فصلی به یادماندنی را برای سرخ پوشان شهر تبریز رقم زد و این تیم را برای اولین بار در قامت یک تیم مدعی معرفی کرده و در پایان فصل به مقام دوم لیگ برتر رساند تا اولین سهمیه آسیایی تراکتورسازی به نام وی ثبت شود. در اواسط فصل گذشته و درست زمانی که تراکتورسازی در بدترین اوضاع ممکن با تونی الیویرای پرتغالی قرار داشت، مدیریت این باشگاه با برکنار کردن وی دست روی امیر قلعه نویی گذاشت و با وجود مخالفت های فراوان وی را روی نیمکت خود نشاند. قلعه نویی خیلی زود بر شرایط نامساعد تیم مسلط شد و با جذب بازیکنان مورد نظر خود در نیم فصل دوم، تراکتور میانه جدولی را به یک تیم مدعی کسب سهیمه و حتی قهرمانی تبدیل کرد. پس از حصول این موفقیت قابل توجه و نجات تیم از یک بحران مطلق، قلعه نویی به هر نحوی که بود قرارداد خود را با سرخ پوشان تبریزی تمدید کرد تا در لیگ شانزدهم نیز روی نیمکت این تیم بنشیند. بدون شک در مقطع فعلی انتظارات از امیر قلعه نویی فراتر از دو فصل قبلی خواهد بود که هدایت سرخ پوشان را بر عهده داشته است چرا که در وهله اول وی تیمی را تحویل گرفت که به عنوان یک تازه وارد لیگ برتری ادعای چندانی نداشت و در وهله دوم نیز تیم به حدی بد کار کرده بود که اتمام فصل با رتبه چهارم یک موفقیت محسوب می شد.
سومین فصل حضور قلعه نویی در تراکتورسازی یک شباهت به فصل اول دارد و آن عدم حضور این تیم در لیگ قهرمانان آسیا می باشد و این می تواند به نوعی یک برگ برنده برای آقای سرمربی باشد چرا که با فراغ بال می تواند تمام تمرکز خود را صرف بازی های لیگ کرده و دغدغه ای بابت فشردگی بازی های آخر فصل و خستگی بازیکنانش نداشته باشد. البته اوضاع به همین سادگی ها هم نیست و قلعه نویی به خوبی از حساسیت فصل پیش رو مطلع است. جدایی تعداد زیادی از بازیکنان و بلاتکلیفی گروهی دیگر و بدتر از همه عدم ورود به بازار نقل و انتقالات تا به اینجای کار، بستن تیمی قدرتمند و مدعی برای فصل آینده را کمی دشوار کرده است. روز گذشته شاهد ارائه یک لیست غیر رسمی از سوی امیر قلعه نویی بودیم که سرمربی تراکتورسازان در این لیست تعداد زیادی از بازیکنان سرشناس را به عنوان خریدهای تیمش در بازار نقل و انتقالات تعیین کرده است. بدون شک جذب تمامی این بازیکنان امری غیر قابل وقوع می باشد ولی تراکتورسازان مجبورند که برای جلوگیری از افتضاح ابتدای فصل قبل تدارک ویژه ای برای تیم شان در بازار نقل و انتقالات ببیند چرا که هواداران این تیم به حد کافی در سال های گذشته حسرت و شکست را تجربه کرده اند و اینک چیزی جز موفقیت از تیم محبوب شان انتظار ندارند.
یکی دیگر از مشکلات قلعه نویی برای موفقیت در لیگ برتر سال آینده تجهیز مدعیانی خواهد بود که به واسطه کسب نتایج دور از انتظار در سال های گذشته قصد دارند حضوری متفاوت در لیگ شانزدهم داشته باشند. استقلالِ منصوریان بی شک یکی از این رقباست که چیزی جز قهرمانی آنها را ارضا نخواهد کرد، دیگر قدرت پایتخت یعنی پرسپولیس نیز بار دیگر با برانکو و این بار با تیمی پخته تر وارد لیگ برتر خواهد شد و از آن سو نیز انتظار می رود سپاهان هم تیمی مخوف را با عبدالله ویسی راهی لیگ برتر کند. به این ترتیب تراکتورِ قلعه نویی برای رسیدن به رده های بالایی و احتمالا کسب عنوان قهرمانی نوبرانه در لیگ برتر بایستی از روز اول با قدرت هر چه تمام تر وارد رقابت ها شود.
اگر وضعیت تیم تراکتورسازی و رقبا را کنار بگذاریم، از نظر شخصی نیز، لیگ شانزدهم از اهمیت ویژه ای برای امیر قلعه نویی برخوردار است. این سرمربی که همچنان عنوان پرافتخارترین سرمربی لیگ برتر را یدک می کشد طی فصل های گذشته موفق به کسب جام نشده و پس از حضوری ناموفق در استقلال به دنبال جبران ناکامی هایش در تراکتورسازی می باشد. به این ترتیب بایستی انگیزه شخصی قلعه نویی را نیز یک عامل مهم برای موفقیت احتمالی تراکتورسازی بدانیم چرا که این سرمربی به هیچ عنوان دوست ندارد به این زودی ها از یک چهره موفق به چهره ای معمولی تبدیل شود.