گلهای شانگهای سمفونی هو شیائو شین

Flowers Of Shanghai شاید اگر 3 سال قبل اسمی از سینمای تایوان یا بطور کلی شرق آسیا میشنیدم(بجز کلاسیک ژاپن ک هیچ بنی و بشری ردش نمیکند:)) تنها کاری که انجام میدادم لب خندی بی معنی و رد شدن از کنار فرد گوینده بود اما حال با اندک شناختی ک از سینمای شرق پیدا کردم به سراغ کارگردانی فوق العاده از این سینما (تایوان) رفتم برای شروع دو فیلم استاد عروسک ساز و مردان و زنان خوب را دیدم فوق العاده بودند تجربه ای نو هم در فرم و هم در محتوا بعد از این دو فیلم به سراغ فیلمی رفتم که در قسمت عنوان مطلب نوشتم : ((گلهای شانگهای))!!! به جرئت میتوانم بگویم تا به حال فیلمی اینقدر دقیق و کار شده ندیده بودم زیبایی را میتوان در تک تک پلان های گل های شانگهای دید . فیلم با آن فرم سمفونی وار فوق العاده اش ک در فیلم شهر اندوه نیز استفادهشده بود روایت یک تم را در گام‌های مختلف اجرا می‌کند، تنوع و تغییر می‌دهد، آن‌ها را درهم می‌کند و به پیش می‌رود. دوربین و فیلمبرداری عالی با آن نماهای بلند فوق العاده و قاب بندی های دیدنی فیلم ک هر پلان را مانند تابلویی نقاشی کرده است بازی های عالی بازیگرانی چون تونی لئونگ و میشل ریس. و................... بحث را زیاد فنی نکنیم, در ((گل ها....)) آنقدر ظرافت و زیبایی وجود داردم زبان از گفتنشان قاصر است.((گل های شانگهای)) را فقط و فقط باید دید زیرا زبانش زبان تصویر است. . این فیلم را براحتی میتوان بین 5 فیلم برتر دهه خود و از بهترین فیلمهای تاریخ سینما دانست. دیدن این فیلم را به هر سینما دوستی پیشنهاد میکنم