طرفداری- رالف والدو امرسون، شاعر و فیلسوف آمریکایی می گوید:" هیچ چیز ساده تر از بزرگ بودن نیست در واقع ساده بودن همان بزرگ بودن است." امرسون بی شک آندرس اینیستا را ندیده بود اما گویا این جمله را برای او گفته است. اینیستا آن قدر ساده بازی می کند که گاهی فراموش می کنیم او در زمین است. گاهی آنقدر هست که بازیکنان حریف فکر می کنند نیست. اما همیشه سر بزنگاه رخ می نماید، حاضر می شود و ساده نتیجه را تغییر می دهد. کاملا ساده مانند نیمه نهایی لیگ قهرمانان 2009. ساده به مانند بیرون پایی که دروازه پتر چک را فرو ریخت و ساده به مانند گل فینال جام جهانی 2010. اینیستا در یورو 2012 نقش کلیدی را در تیم ملی داشت. او تکیه گاه لاروخا در تورنمنت بود. برای بزرگ بودن شاید فقط باید ساده بود. باید آندرس اینیستا بود.
تاریخچه مسابقات یورو (17): یورو 2012
تاریخ سازان ادوار گذشته یورو را اینجا بخوانید
اتحاد بارسایی ها و رئالی ها
جو حاکم بر تیم در ابتدا خوب نبود. اما مربی تیم و رهبران تیم همگی سخت کوشیدند تا بحران حل شود. همه ما فهمیدیم که هدفمان یکی است. ما هم تیمی بودیم و نباید اجازه می دادیم شرایط خارج از تیم ملی روی تیم ملی اثر بگذارد.
اتحاد، اتحاد و اتحاد
خاموش کردن انقادات
انتقاداتی در مورد روش بازی ما وجود داشت اما همه ما می دانستیم که کار را به بهترین شکل ممکن انجام خواهیم داد. همه تیم ها دوران سختی دارند و اسپانیا نیز مستثنی نیست. ما می خواستیم تمام بازی هایمان را 3 بر 0 ببریم اما در آن بازه بسیار اذیت شدیم. لحظات سختی را تحمل کردیم و در نهایت قهرمان شدیم. ما طرز فکر خاصی داشتیم و ما بازیکنان به این فکر نمی کردیم که روش بازیمان زیبا است یا احمقانه. مهم اثر گذاری اش بود.
یک پایان خوش
فینال در مقابل ایتالیا بهترین پایان برای تورنمنت بود. این کامل ترین بازی ما در فینال ها بود. ما توپ را به خوبی به گردش در آوردیم و در حملات جدی و خطرناک بودیم. ما بازی خوبی در مقابل ایتالیا که تورنمنت خوبی داشت، انجام دادیم. شاید به بازی در مقابل ایتالیا برای شیرین شدن مزه قهرمانی نیاز داشتیم.
نمایش خیره کننده
برای من هیچ وقت فوتبال غایت ندارد. من فوتبال بازی می کنم چون مرا خوشحال می کند. من عاشق ورزش هستم و برای افتخارات فردی بازی نمی کنم. اگر در آخر مردم بازی من را مهم بدانند، عالی است. فکر می کنم در آخر تورنمنت بازیکن بهتری از ابتدای تورنمنت بودم. در آخر به خودم بیشتر باور داشتم. حس بازی فینال بهترین حسی بوده است که تجربه کرده ام. حس بی نظیری بود.
ورق زدن تاریخ در کنار هم
عصر فوق العاده ای برای اسپانیا بود و ما باید به آنچه انجام دادیم، افتخار کنیم. برای مدت زیادی اذیت شدیم تا سبک بازی خودمان را در میان بزرگان جا بیندازیم. ما دقیقا می دانستیم چه می خواهیم و آنچه می خواستیم در مسیر درستی اتفاق افتاد.
آن اسپانیا با دو اسطوره