حوزه های انتخابی در روز جمعه ساعت 24 بسته شده اند و مرد سال فوتبال جهان در سال 2013 انتخاب شده است و کریستیانو رونالدو در تاریخ 13 ژانویه توپ طلا را دریافت خواهد نمود. زلاتان ابراهیموویچ در مکان دوم قرار خواهد گرفت و برای فرانک ریبری فرانسوی فاتح سه گانه تاریخی، رده ای بهتر از سومی باقی نمی ماند.
اما توضیح اینکه چرا این گونه نتیجه گیری می شود بسیار ساده است؛ در فاز انتهایی تعیین کننده این رقابت های انتخاباتی، کریس رونالدو توانست بیشترین آرا را به سوی خود جلب نماید و صاحبان رایی که در انتخاب خود مردد بوده اند را، برای رای دادن به خود قانع نماید.
در قاز انتهایی این رقابت ها، این ستاره پرتغالی توانست تیم ملی کشورش را به تنهایی در مقابل ابراهیموویچ و سوئد به جام جهانی 2014 برساند و به نوعی موفق شد آخرین دوئل و مناظره تلوزیونی را نیز به نفع خود به پایان رساند. باشگاه رئال مادرید نیز با کوبیدن بر طبل این رقابت های انتخاباتی در قبل از دیدار این تیم در چهارچوب رقابتهای لیگ قهرمانان اروچا مقابل گالاتاسرای استانبول و با سازماندهی ده ها هزار از تماشاگران خود در استادیوم برنابئو، آخرین همایش با شکوه انتخاباتی را به نفع ستاره تیمش برگزار نمود و تمامی تلاش های فرانک ریبری و زلاتان ابراهیموویچ سایر نامزدهای این رقابت های انتخاباتی را تحت الشعاع قرار داد.
اما در پایان این رقابت های انتخاباتی همیشه بهترین ها پیروز نمی شوند، بلکه گاهی اوقات کسانی پیروز می شوند که در لحظات حساس دلایلی درست دارند و حتی گاهی قول های پوپولیستی و عوام پسندانه می دهند. اگر به این رقابت ها این طور نگریسته شود، کریس رونالدو بی تردید شایسته کسب این عنوان است. زلاتان ابراهیموویچ یکی از بازندگان این رقابت انتخاباتی نیز با قبول شکست خود، پیش از این گفته بود:"من نباید جام و یا جایزه ای ببرم تا بدانم که بهترین هستم."
مطلب فوق برگرفته از یادداشتی در تاریخ اول دسامبر از روزنامه آلمانی Frankfurter Allgemeine Zeitung می باشد.