ژاک رانسیر معتقد است که استفاده بلا تار از سکانس پلان های طولانی صرفا در خدمت یک فرمالیسم خشک نیستند،که در آن فقط در جهت نمایش بدبینی مفرط تلاش شود.بلکه در آن شاهد یک تنش بین تکرار و زندگی نکبت وار(قانون باران) شخصیت ها با توانمندی ناچیز اما از بین نرفتنی آنها در ابراز «حیثیت و غرور»شان روبه رو هستیم،چیزی که خود تار آن را شان و منزلت انسانی می خواند،هرچند که شخصیت ها را به سر منزل پوچی و تاریکی و امر ناشناخته رهنمون سازد.در تانگوی شیطان فروختن مزرعه اشتراکی و وعده دروغین ایریماش شیاد است که بستری را برای ابراز کرامت و شان انسانی شخصیت ها برای تغییر شرایط شان فراهم می آورد.ایریماش روی نقطعه ضعف شخصیت ها یعنی زندگی بدون غرور و شان انسانی شان دست می گذارد و وعده تغییر و ساخت یک جامعه اشتراکی واقعی را به آنها می دهد.@Cinephiliaofiran https://telegram.me/joinchat/BUOIAz87_i77fau1QzrP_Q به کانال ما بپیوندید! https://telegram.me/joinchat/BUOIAz87_i77fau1QzrP_Q