رامین یکی از بهترین های فصل قبل پرسپولیس بود، همه کار کرد. گل زد، گل ساخت، پنالتی داد، پنالتی زد، ناجی دروازه هم شد، یکی از عوامل تیم شورانگیز فصل قبل بود. اما بود. با اتفاقات دیروز و امروز، رامین به محبوبیت یک ساله ای که به سختی به آن رسیده بود، پشت کرد. رامین رضاییان در مصاحبه ی امروزش با خبرگزاری ها از عدم علاقه ی پرسپولیس به خودش گفت. گفت و کسی باور نکرد. هواداران سرخ از او بابت ترک پرسپولیس ناراحت نیستند حتی می توان گفت که خوشحال هم شدند اما از نحوه ی خروج آماتورگونه ی او از تیم عصبانی هستند. شاید همین کار او سبب شد که یکی از بازیکنان تازه وارد تیم رقیب با سرنگ و بازو به سراغ هوادارانش برود، اما شما این را هم باور نکنید. به یاد حسین منزوی که این شعرش، آن هم در چنین روزی به من و ما هوادار یک چیز را یادآوری می کند. نظر بازی نزیبد از تو با هرکس که می بینی امیدِ من! چرا قدر نگاهت را نمی دانی؟ ممنون بابت بازی ها، ممنون بابت گُل در دربی، ممنون بابت همه ی کارهایی که کردی و نکردی. رفتی به سلامت، اما پشت سرت در را هم ببند، چون راه بازگشتی نیست ... پ.ن: امیدوارم با وجود حسین ماهینی، به دنبال جایگزینی برای رامین نباشیم.