این روزها موضوع دو بازیکن سابق پرسپولیس تبدیل به سوژه روز همه رسانه ها شده است.
انواع تحلیل ها، مصاحبه ها و اظهار نظر هایی که پر شده است از نیش و کنایه!
به قطعیت می توان از حرکت غیراخلاقی این دو انتقاد کرد اما بد نیست این بار از زاویه ای دیگر هم به این موضوع نگاه کنیم.
آقای گل لیگ پانزدهم بعد از پایان لیگ و با توجه به پایان قراردادش با پرسپولیس اعلام کرده بود که قصد دارد فوتبالش را در اروپا ادامه دهد. طبیعی است با که با توجه به درخشش طارمی در فصل گذشته میل هواداران و کادر فنی پرسپولیس به حفظ این بازیکن بوده و هست.
از طرف دیگر مهدی طارمی هم بارها محبت و علاقه خود را به نسبت به پرسپولیس، هواداران و پیشکسوتانش ثابت کرده است.
اما آیا نباید اندکی هم به تصمیمات خود این بازیکن احترام گذاشته شود؟
طارمی با هر نیتی تصمیم به لژیونر شدن داشته، چه با نیت پول، ثبات حضور در تیم ملی،چه پیشرفت فوتبالی و یا هر چیز دیگری...
متاسفانه در فوتبال کشورمان عادت کرده ایم شخصیت و وجود یک بازیکن را تحت مالکیت یک باشگاه و هوادارانش می دانیم و توجیه مان همیشه این بوده که بازیکن باید تا پایان دوران اوج فوتبالش به باشگاهی که با آن به فوتبال معرفی شده و یا در آن تبدیل به ستاره شده است وفادار باقی بماند، بدون در نظر گرفتن حق انتخاب و حق پیشرفت برای بازیکن!
باید گاهی از خودمان بپرسیم آیا بعد از شروع افت این ستاره ها هم همچنان مایل به وفاداری و حضور شان خواهیم بود؟ یا همه ی تلاش هایش را نادیده خواهیم گرفت و به سراغ ستاره های جدید می رویم؟ بهتر است سرانجام بسیاری از بزرگان فوتبال کشورمان را مرور کنیم آیا ما به آنها وفادار ماندیم؟
تا به امروز شاهد ستاره های زیادی بوده ایم که با هیاهوی رسانه ای آمدند و حتی ماندند اما بی سر و صدا رفتند و به فراموشی سپرده شدند و هیچ کس نگران آینده این ستاره های سابق نشد!
بازیکنانی که شاید با اندکی تلاش و حضور در لیگ هایی با سطح بالاتر می توانستند به ستارگانی ماندگار در ذهن همه فوتبال دوستان ایرانی تبدیل شوند. ستارگانی که علاوه بر اینکه به نماد و افتخار باشگاه و هوادارانش بدل می شدند می توانستند معرف فوتبال ما و پشتوانه ای بزرگ برای تیم ملی مان باشند ولی افسوس که صرفا وسیله ای در جهت رسیدن به موفقت های احتمالی و کوتاه مدت ما شدند.
متاسفانه این خواسته ها و اهداف ماست که از هر چیزی مهم تر است.
گناه مهدی طارمی حق انتخاب و پیشرفتش بوده البته باز هم تاکید می کنیم بهتر بود این بازیکن از همان ابتدا با قاطعیت از تصمیم خود دفاع می کرد و تحت تاثیر فشار رسانه ها و هواداران و وعده و وعیدمسئولان قرار نمی گرفت.
با همه آنچه گفته شد
آیا وقت آن نرسیده که به تصمیمات یکدیگر احترام بگذاریم؟
