اثرگذارترین فیلم کیارستمی در سطح بین‌المللی «کلوزآپ» است. نوسان دائمی سینمای کیارستمی بین سینمای داستانی و سینما واریته بیش از هرجایی در این اثر، صورت‌بندی می‌شود. قطعا «شرق دوست شدنِ» جشنواره‌های «غربی» در مشهور شدن کیارستمی تاثیر زیادی داشتند، اما آنچه در بطن و متن سینمای او نوعی زیبایی هراسناک را ایجاد می‌کرد همین نوسان بین داستان و حقیقت بود ، همین گریزان بودن قاب‌بندی از میزان‌سنی ایستا. تو گویی دوربین کیارستمی از قصه گفتن فرار میکرد و نمی‌خواست ادای مستند را هم در بیاورد. هر قاب چیزی را پیش‌کش میکرد و پیش از آنکه بتوان به چنگش آورد از دست می‌ربود. کانون زیبایی سینمای کیارستمی دلهره‌ای بود که میکشیدیم از تبدیل شدن قصه به حقیقت. و زیبایی یعنی ناآارامی... زیبایی یعنی زوال قصه و حقیقت در قاب‌هایی که خارج از روال عادی به یکدیگر خروج میکنند.