درحالی دیدار تیم های پرتغال و ولز در نیمه نهایی یورو رقابت رونالدو و بیل تلقی میشود که این دو بازیکن به خصوص رونالدو به هیچ وجه ستاره اصلی تیمشان نبوده اند گرت بیل در بازی اول بجز صحنه گل محو بود و در بازی دوم گل او با کمک هارت به ثمر رسید در سه بازی بعد نیز کاملا محو بوده از جمله دیدار مقابل بلژیک که روی هیچ کدام از سه گل ولز تاثیری نداشت و مقابل روسیه هم گل بی ارزشی را به ثمر رساند در کل نمیتوان گفت این بازیکن ستاره تیمش بوده بلکه سطح برابری با بقیه بازیکنان داشته و ولز با اتحاد فوق العاده میان بازیکنانی هم سطح به نیمه نهایی یورو رسیده است داستان پرتغال و رونالدو کمی فرق میکند کریستیانو رونالدو بجز در دیدار مقابل مجارستان در چهار بازی دیگر یعنی در 420 دقیقه کاملا محو بوده و روی هیچ گلی تاثیر نداشته است به جرات میتوان گفت او مرد چهارم پرتغال است پس از نانی (تاثیر در سه بازی) و سانچز (تاثیر فوق العاده در مرحله حذفی) و په په که در دفاع فوق العاده ظاهر شده است این دیدار را نمیتوان رقابت رونالدو و بیل تلقی کرد بلکه رقابت تیم همدست ولز با مثلث نانی - سانچز - په په است