این مطلب رو از سایت بلیچر ریپورت ترجمه کردم امیدوارم خوشتون بیاد
ویدال بهترین بازیکن فوتبال جهان است.
بله. درست شنیدید.
شما میتونین منو دیوونه خطاب کنین.شما میتونین با افتخار منو یک یوونتوسی تیفوسی تمام لقب بدین. شما میتونین منو با لیونل مسی، کریستیانو رونالدو و زلاتان ابراهیموویچ- سه مردی که معمولا به عنوان بهترین های بازی از آنها نام برده میشه- بمباران کنین.
ولی شما منو متقاعد نمی کنین.مسی، رونالدو و ابراهیموویچ ممکنه گل های زیادی به ثمر برسونن ، و بله، گل چیزیه که باعث بردن بازی میشه ولی در فوتبال چیز بیشتری جز گلزنی وجود داره.
ویدال، البته در گلزنی هم چندان دست و پا بسته نیست. بنا بر "ای اس پی ان اف سی" ویدال از زمانی که از بایر لورکوزن به یوونتوس پیوسته در تمام مسابقات رسمی 31 گل به ثمر رسونده- بعد از فصلی که 10 گل از پست هافبک در بوندس لیگا و 1 گل هم در جام حذفی آلمان به ثمر رسونده بود.
ولی اون چیزی که ویدال رو از بقیه جدا می کنه چیزهای دیگه ای هستن.
اینجا در ایالات متحده، بحث های پر سرو صدایی بین طرفداران بیسبال وجود داره که چه کسی با ارزش تره: یک پرتاب کننده توپ که هر پنج بازی یک بار بازی می کنه یا یک بازیکن پوزیشن (پوزیشن پلیر در بیسبال به معنی بازیکنان دیگه ست.مثلا توپ گیر و مدافع و این چیزا.همه به جز پرتاب کننده) که تمام بازی های فصل رو تحت تاثیر قرار میده؟
به نظر من، نسخه ی هافبکی دعوای بالا اینجا صدق می کنه.مسی، رونالدو و ابراهیموویچ گلزنان قدرتمندی هستن، ولی به عنوان یک مهاجم، که این تنها کاریه که برای تیمشون انجام میدن. نقش مرکزی ویدال به عنوان یک هافبک -و ترکیب منحصر بفرد مهارت هاش در اون پست- به اون اجازه ی اینو میده که بیشتر از هر مهاجمی تاثیر زیادی رو کل بازی بذاره.
من قبلا توانایی های ویدال رو به عنوان یک "تمام کننده" ذکر کردم. اون شوت های بی رحمانه ای میزنه، و حرکاتش در محوطه ی جریمه به موقع هستن و وقتی درست انجام بشن محاله که بشه جلوشو گرفت. ویدال همچنین به اندازه کافی ماهر هست که آندرا پیرلو استاد ضربات کاشته رو کنار بزنه و پنالتی زن اول یوونتوس بشه.
ولی تاثیر ویدال منحصر به روبروی دروازه نیست.توانایی پاس دادن ویدال، برای مثال، بدون نقص و عالیه.اون از وقتی که به یوونتوس اومده 16 پاس گل داده و این فصل 84.3 درصد از پاس هاش در سری آ صحیح بوده، بنابر آمار سایت هواسکورد.کام. این نسبت بیشتری نسبت به مسی، رونالدو و ابراهیموویچ ه.
چیزی که این اعداد رو تاثیرگذار می کنه اینه که ویدال تعداد پاس های بیشتری نسبت به سه نفر دیگه داره.امسال ویدال 27.9 درصد بیشتر از ابراهیموویچ و کمی بیشتر از 50 درصد از رونالدو مبادرت به پاس دادن کرده. حتی مسی که بیشتر از میانگین یک مهاجم در سیستم تیکی تاکایی بارسلونا پاس میده، 19.3 درصد تعداد پاس هاش از ویدال کمتره.
استعداد هجومی ویدال بهش اجازه میده تا بتونه پاس بده.مدافعانی که نمیتونن جلوی ویدال رو برای گلزنی بگیرن باعث میشن که دیگران به کمکشون بیان و دفاع خالی بشه. تاثیر این بر روی کل تیم نمیتونه اغراق آمیز باشه.
یوونتوس ممکنه دو اسکودتو ی قبلی رو برده باشه ولی اونا با یک خط حمله زیر میانگین و ضعیف این کارو انجام دادن.شانس های گلزنی از دست رفتن یا ایجاد نشدن. در اوج توانایی گلزنی ویدال، یووه به فضایی نیاز داشت که ویدال می تونست اونو برای گلزنی راحت تر ایجاد کنه.
ولی برای تمام کارهایی که ویدال در دو سوم جلوی زمین انجام میده ، بزرگترین تاثیر ویدال میتونه در دفاع باشه.
آمار هواسکورد.کام به ویدال میانگین 4 تکل و 1.2 توپ ربایی در هر بازی در سری آ میده. در لیگ قهرمانان، اون اعداد بالا میرن و به 5.4 تکل و 1.4 توپ ربایی می رسن. رتبه تکل ویدال هفتم در سری آ و دوم در لیگ قهرمانه اون هم در بین کل بازیکنان نه فقط هافبک ها.
توانایی دفاعی ویدال اونقدر پیشرفته ست که آنتونیو کنته از اون به عنوان یک مدافع اضطراری در زمانی که بحرانی در انتخاب خط دفاعی وجود داشت استفاده کرد(بازی یوونتوس لیوورنو در سه هفته قبل به دلیل محرومیت بونوچی و اوگبونا و مصدومیت بارزاگلی فقط کیه لینی که تازه از بند مصدومیت رها شده بود در دسترس بود که ویدال اون بازی به عنوان مدافع وسط بازی می کرد). این ممکنه برای بازیکنی 5.11 فوتی(1.80 متری) عجیب باشه، ولی توانایی برجسته پرش ویدال به صورت گول زننده ای روی هوا تاثیر گذاره.
بیاین یک قدم برگردیم عقب و ببینیم گه چی داریم: در یک بسته، ویدال یک بازیکن با سطح مهارتی ممتاز در سه منطقه ی زمین بازی ه.
اگه اون به عنوان یک مهاجم صرف بازی کنه ، سخت نیست که اونو به عنوان یک بازیکن 25 گله ببینیم.اندازه ی بدنی ویدال به عنوان یک اشکال به عنوان یک مدافع دیده می شد، ولی توانایی پرش این اشکال رو مرتفع می کنه درست همون طور که برای فابیو کاناوارو و ایوان کرودوبا هم همینطور بود.توانایی های اون به عنوان یک هافبک-در حمله و در دفاع- هر هفته به طور کامل نشون داده میشه.
بحث در مورد بهترین بازیکن دنیا حول دوئل هر شش ماه لالیگا بین مسی و رونالدو می گرده، ولی این دو فوق ستاره-در کنار ابراهیموویچ، که اخیرا بعد از عملکرد فوق العاده در پاریس سنت ژرمن وارد این بحث شده- چیز های کم دیگه ای رو به جز توانایی گلزنی برای تیمشون عرضه می کنن.
مطمئنا گلزنی کار مهمیه، ولی در کل زمین بازی ویدال ارزش بیشتری عرضه می کنه.اون میتونه به عنوان یک بازی ساز تسهیل کننده، تمام کننده، و یک مدافع با مهارت و تاثیر برابر عمل کنه.
پس چه کسی تاثیر بیشتری داره؟پرتاب کننده ی توپ مثل مسی، رونالدو و ابراهیموویچ، که تاثیر بسیار زیادی در یک بخش بازی دارن؟ یا یک بازیکن پوزیشن، ویدال، که تاثیر بزرگتری در مناطق مختلف و کل یک بازی داره، و بنابر این ارزش بیشتری برای تیمش فراهم می کنه؟
