یادنامه ای برای دهمین سالگرد درگذشت، "سید برت" فقید که امروز است.
نویسنده : "علی ذاکری"
مانند یک ستاره ی "سوپرنوا"، "سید برت" ظهور کرد، برای مدت کوتاهی درخشید، سوخت و محو شد، ستاره ای که در زمان اندک حضورش با خلق آثاری منحصر به فرد و نامتعارف در آن زمان، نشانی محو نشدنی بر موسیقی سایکدلیک و پراگرسیو به عنوان بنیانگذار، مغز متفکر، وکالیست، گیتاریست و ترانه سرای سال های اولیه "پینک فلوید"، بر جای گذاشت و به یکی از موثر ترین موسیقیدانان عصر خود تبدیل گشت.
با سیمایی جذاب و نگاهی شاعرانه و تهدیدآمیز، "سید برت" رهبر کاریزماتیک "پینک فلوید" بود و بسیاری از ترانه های معروف گروه را در اواخر دهه شصت نوشت؛ ترانه هایی که در جو تکرار نشدنی دهه 60 و 70 محبوبيتی جهانی يافت و تبدیل به روح و مظهر آن دوران شد، دورانی كه تفكرات هيپی گرايان بر فرهنگ عامه می چربید.
عده ای از منتقدان موسیقی "سید برت"، روش ترانه سرایی و آهنگسازی او را "غريزی" می ناميدند، اما گروهی ديگر بر اين باور بودند كه روش او تركيب بیگانه ای از "گرايش های كودكانه"، "روياپردازی های نوجوانانه" و "ترديدهای يک انسان بالغ" بود.
"جان فروشانته" گیتاریست "Red Hot Chili Peppers" راجع به "سید" می گوید :
«نه اینكه فهمیده باشم روشنایی دقیقا كجاست، اما فهمیدم كه به دنبال موفقیت های ظاهری بودن برایم ارزش ندارد، كار "برت" با "پینک فلوید" به مانند یک معمار موسیقایی بشدت بر من تاثیرگذار بود و در مشخص كردن راهم نیز بسیار موثر بوده است، نبوغ او، خالص بودنش، و روح كودكانه اش كاری كرد كه او بیشتر از هركس دیگری بدرخشد.
"سید برت" سال 2006 در سن 60 سالگی بر اثر بیماری دیابت در گوشه گیری و انزوای کامل در گذشت.
دو اثر "کاش اینجا بودی" و "بدرخش ای الماس مجنون" از آلبوم سال 1975 "پینک فلوید" است که به "سید برت" و سقوط روحی او اشاره می کند.
