بعد از فرگی همه فکر میکردیم با رفتن اون تاکتیک ها و حربه های فوتبال هم تمام خواهند شد و فقط احتمالا چند سیستم موفق در فوتبال خودنمایی خواهد کرد
با نمایش اسف بار آلمان لوو که با پاس های بیهوده میخواست از صد دفاع منظم گرینول فرانسه عبور کند، خیال کردم پپ و مورینیو باهم بازی میکنند نه فرانسه و مانشافت
آلمان تقریبا همه چیزی که در سال 2014 ارائه داده بود را از دست داده، از آن تیم به جا مانده هینکس، آن فوتبال کشنده و ویران گر فقط یک عروسک مانده بود، عروسکی که با توپ لاس میزند و به مالکیتش مینازد تا به نتیجه!
تا اینکه ایتالیای کنته همه ما را به وجد آورد ... تیمی که هنگام حملات 6 بازیکن درون محوطه جریمه حریفان داشت و زمان دفاع 11 بازیکن رو به روی توپ ... یک فوتبال همه جانبه متکی بر سیستم های متغیر و حساب شده، یک مهندسی کامل که اسپانیای مغرور را جلو دیدگان همه به بازی گرفت، بلژیک پر مدعا را همان ابتدای راه سر جایش نشاند، کنته نشان داد میتواند با تیمی که ستاره هایش جیاکرینی و پله هستن به تیمی که شورله و گوتزه را روی نیمکت گذاشته هم گل زد، برخلاف تمام تیم هایی که قبلا با آلمان بازی کرده بودند!
کنته مرا بیش از همه به یاد عظیم ترین مربی تاریخ می اندازد، فرگوسن
فرگی هم عصبانی میشد، فرگی هم یک هیولا درونش داشت، هیولایی که بکهام او را بهتر از همه ما میشناسد، به قول دلپیرو:
اگر چلسی بداند او کیست، کنته آنها را به همه چیز خواهد رساند
.
دون و سر
