حضرت امیرالمومنین امام علی علیه السلام و درود خدا بر او فرمود: آن كس كه از كار مردمي خشنود باشد، چونان كسي است كه همراه آنان عمل كرده، و هر كس كه به باطلي روي آورد، دو گناه بر عهده او باشد، گناه كردار باطل، و گناه خشنودي به كار باطل. نهج البلاغه حکمت 154 یعنی دل و نیتمون با هر کاری باشه در ان کار شریکیم حالا اگر ان کار خیر باشد که خیلی هم خوب میشود و ثواب ان کار هم برای ما نوشته میشود چون دل و نیت ما هم با ان کار بوده.ولی اگر شر و بد باشد دو گناه برای ما نوشته میشود هم گناه عمل ان کار زشت که انگار خود ما ان کار زشت را انجام داده ایم و هم گناه خشنودی به ان کار زشت ،چون که دل و نیت ما با آن کار زشت موافق بوده است پس انشااله حواسمان باشد که هر کاری رو بدون تفکر تایید و یا رد نکنیم