...

دیشب انقدر استرس زیاد بود که تا حالا تو هیچ بازی که دیدم انقد استرس نداشتم،شاید حتی تو دسیما ... همون موقع که پایت کریسو زد فهمیدم که کریس مصدوم شده ،از قیافه ش مشخص بود ...از سر تکون دادنش ... وقتی مصدوم شد انگار همه چی تموم شد ...بدتر از این نمیشد ،گریه هاش ...دنیا انگار به اخر رسیده بود ... نیمه اول گذشت ...دقیقه ی 70 شد ...به این تیم امیدوار شدم ...گفتم به پنالتی بتونن بکشونن احتمال قهرمانی هست ...اما فراتر از اون اتفاق افتاد ... گریه های کریس ...اون پروانه (یا هرچی) که روی ابروش نشست ...خیلی خیلی احساسی و دراماتیک بود ... هنوز باورش برام سخته ،پرتغال قهرمان یورو شد!!! حقیقتش دوشب پیش خوابشو دیده بودم ،یک هیچ پرتغال برده بود و خوشحال بودم ،وقتی بیدار شدم گفتم کاش حقیقت بود ... خنده های کریس ،قرمزی صورتش ...همه همه خیلی خیلی خاص بود ....فریاداش بعد بلند کردن جام،وقتی این صحنه هارو میدیدم از ته اعماق دلم خوشحال شدم ...اصلا دیدن ذوق مرگ شدن کریس ادمو ذوق مرگ میکنه ... بله! پرتغال قهرمان شد ،کریس الان قهرمانی ملی هم داره! بنظرم کریس خیلی بیشتر از قبل محبوب شد ...برادر بزرگم امروز گفت چقد کیف کردم از قهرمانی پرتغال ..خودش بایرنی هست و احتمالا آلمانی ...از باخت المان به فرانسه ناراحت بود ...همچنین از پایت ...میگفت فقط به قصد فلج کردن زده ... پرتغال به حقش رسید ...جامی که سالهاس باید بهش میرسید ...کریس هم حقشو از فوتبال گرفت ...هرچند تلخ بود اوایل بازی ... اما بشدت خوشحال کننده و دراماتیک تموم شد ....