چرا 24 تیمه شدن یورو اشتباه بود؟

احمد رضا سروش-یورو 2016 هم با تمام فراز و نشیبهاش به اتمام رسید، این یورو نسبت به دوره های قبل یک ویژگی داشت، آن هم افزایش تیمهای یورو بود، یورو از 16 تیم به 24 تیم افزایش پیدا کرد و از همان روز که پلاتینی این خبر را اعلام کرد، این طرح مخالفان و موافقان زیادی داشت، موافقان افزایش تیم از افزایش شانس تیمهایی که تا به حال به این رقابت ها راه نیافتند میگفتند و از سودآور تر بودن رقابتها برای میزبان اما این طرح مخالفان خود را داشت و تورنمنت نشان داد مخالفان پیش بینی بهتری داشتند. در ادامه سعی میکنیم بررسیی بر علل عدم موفقیت این طرح داشته باشیم. ژاوی هرناندز، قهرمان جهان و قهرمان 2 دوره ی یورو 2016 قبل از رقابتهای سال 2012 در مصاحبه ای اشاره داشت که "رقابتهای یورو رقابتهای سختری نسبت به جام جهانی است، زیرا تیمهایی همچون هندوراس در آن رقابتها نیستند و حتی صعود از دور مقدماتی کار دشواری است"، حال افزایش تیم در رقابتهای سال 2016 موجب شد تیمهای بی کیفیتی همچون، آلبانی، روسیه، ایرلند شمالی و ایرلند و مجارستان و اتریش و ایسلند به این رقابتها راه یابند، درست از این لیست تعداد زیادی شگفتی پدید آمد و تعدادی از این تیمها به 16 تیم برتر هم راه یافتند که خوب به لطف قانون مضحک صعود تیمهای سوم بود، حضور این تیمها و افزایش تعداد گروه ها موجب شد تیمهای قدرتمند و نامدار رقابتها در گروه ها پخش شوند و بازی های چندان جذابی در دور مقدماتی شاهد نباشیم، مقایسه ی ساده ای میتوان انجام داد با ادوار گذشته ی این رقابتها، 4 سال پیش در گروه B مسابقات تیمهای هلند،آلمان،پرتقال و دانمارک حضور داشتند که دیدارهای بسیار جذابی را رغم زد، در گروه C دیدار تیمهای ایتالیا و اسپانیا که در همان سال فینال را نیز برگذار کردند هم قابل توجه بود و در گروه آخر دیدار دو تیم فرانسه و انگلیس هر هوادار فوتبالی را پای تلویزیون میخکوب میکرد اما بعد قرعه کشی یورو 2016 هیچ 2 تیم قدرتمند و اسمی به جز ایتالیا و بلژیک در یک گروه قرار نگرفتند تا چشم هواداران به انتظار دور حذفی برای تماشای رقابتهای جذابتر و تماشای بازیهای بزرگتر باشد، شاید مقایسه ی 2 تورنمنت عادبانه نباشد بیایید نگاهی به رقابتهای 12 سال پیش یورو هم بیاندازیم جایی که در مرحله ی گروهی اسپانیا و پرتغال،فرانسه و انگلیس ،آلمان و هلند رو در روی هم قرار گرفتند، برگردیم به تورنومنت امسال و آیا ببینیم خواسته ی هوادارن فوتبال برای تماشای بازی های جذاب در دور حذفی محقق شد ؟ خیر، تنها در 1 بازی دو قدرت فوتبال یعنی ایتالیا و اسپانیا رو در روی هم قرار گرفتن و بازی های چندان جذابی در این دور هم مشاهده نشد، در حالی که در مقایسه با 4 سال گذشته که در مرحله ی اول حذفی، دیدار اسپانیا و فرانسه ،انگلیس و ایتالیا را شاهد بودیم کیفیت کمتری داشت (لازم به ذکر هست در مرحله ی اول حذفی یورو 2016 8 بازی برگذار شد و در سال 2012 4 بازی به علت کمتر بودن تیمها) در هر تورنمتی انتظار میرود هر چه رقابتها پیش میرود بازی های جذابتر و رقابتهای اسمی تر بیشتر دیده شود اما یورو 2016 حتی در مرحله ی 8/1 هم فقط یک دیدار جذاب و اسمی داشت و آن هم بازی ایتالیا و آلمان بود، این رقابتها در دور نیمه نهایی هم تنها یک دیدار با دو تیم نامدار داشت، فرانسه و آلمان در حالی که 4 سال پیش دیدار اسپانیا-پرتغال و ایتالیا-آلمان را در این مرحله شاهد بودیم. شاید هواداران عاشق فوتبال که دیدار آلبانی و رومانی را هم از دست نمیدهند خیلی متوجه این موضوع نباشند و خیلی رنجیده نشوند اما هواداران درجه ی 2 قطعا برایشان این مسئله بزرگتر بوده است، حال به چه کسانی هوادار درجه 2 گفته میشود، همزمان با مسابقات یورو 2016، چند کیلومتر آنورتر در لندن مسابقات تنیس ویمبلدون دنبال میشود، مسابقات تنیس هم قطعا عاشقان زیادی دارد اما هواداران درجه 2 بیشتری نسبت به عاشقانش دارد، عاشقان تنیس از همان راند اول مسابقات را دنبال میکنند و برایشان مهم نیست کدام بازیکنان در مقابل هم قرار میگیرند اما هواداران درجه ی 2 منتظر میمانند تا مرحله های پایانی و با رویارویی بزرگان آن رشته پای تلویزیون مینشینند، هواداران درجه ی 2 یورو فقط شاهد 4-5 بازی بودند. این یکی از زوایای دید هست، قطعا هر هواداری دوست دارد رقابتهای جذاب بیشتری ببیند، رقابتهای خاطره انگیر آلمان-انگلیس یا انگلیس- فرانسه یا اسپانیا-پرتغال سالهای اخیر، اما هیچ کدامشان اتفاق نیفتاد، که دلیلش 24 تیمه شدن رقابتها بود، اما از اسمها که بگذریم کیفیت مسابقات هم کاهش داشت، افزایش تیمها و گروه ها این شانس را به تیمها داده بود که در صورت سوم شدن هم بتوانند حضور در مرحله ی حذفی را تجربه کنند، از همین رو تیمها تنها به یک برد و نگه داشتن تفاضل نیاز داشتند، حتی با 3 تساوی تیمها قادر به صعود به مرحله ی حذفی بودند، از همین رو تلاش تیمها برای به ثمر رساندن گل و حملات بیشتر کمرنگتر از دوره های قبل بود، در دوره های قبل وقتی 2 تیمی که بازی اول گروهی را باخته بودند در مقابل هم قرار میگرفتند، میدانستند شکست در این بازی یعنی خاتمه دادن به همه ی آرزو ها، لذا 2 تیم به آب و آتش میزدند تا تیمی که در دور گروهی از رقابتها کنار میرود نباشند، اما در یورو 2016 3 امتیاز کافی بود برای صعود به مرحه ی حذفی، از همین رو بازی های بسته ی بسیاری شاهد بودیم، و کمتر بازی تعداد گلهای زیادی داشت، اشاره کنیم به 10 دقیقه ی پایانی دیدار مجارستان و پرتغال که هر دو تیم بی انگیزه و بدون هیچ تلاشی برای به ثمر رساندن گل بازی را به اتمام میرسانند، و چه مثالی بزرگتر از قهرمان رقابتها تیمی که فقط با یک برد قهرمان رقابتهای یورو شد و بیش تر از پیش یاد و خاطره ی یونان اوتوری هاگل را زنده کرد، یونانی که حداقل 3 برد داشت، درست است، همین افزایش تیم اجازه داد ایسلند دیده شود، اما قول میدهم ایسلندی که تا اینجا بالا میاید می توانست در یوروی 16 تیمی هم باشد و درخشش در سایه ی صعود تیمهای بی کیفیت دیگر قرار نگیرد، امیدوارم افزایش تیمهای جام جهانی که این روزها مطرح میشود، به وقوع نپیوندد که تماشای بازی نپال و فیجی در جام جهانی دور از باور نیست و ارزش تورنمنتها به تیمهای حاضر در آن است، میتوان گفت یورو 2016 یکی از ضعیفترین تورنمنتهای تاریخ بود.