بازیکنایی تو فوتبال هستن که گاهی اوقات در زمان و مکان بدی قرار می گیرند و به خاطر برخی از اشتباهات خودشون اوضاع رو برای خودشون بدتر می کنن، البته به نظر من همیشه هم خودشون مقصر نیستن. با فراگیری رسانه های اجتماعی اوضاع برای ایجاد چنین فضایی بدتر از سابق شده ولی یه نکته در مورد این جور بازیکنا خیلی وختا به چشم میاد اونم اینه که وختی تو بدترین شرایط تو یه بازی سخت بهشون اعتماد می شه انگیزشون دو چندان می شه و سعی می کنن با نشون دادن خودشون دید اجتماعی رو نسبت به خودشون تغییر بدن. مثال هایی که الان تو ذهنم میاد این موضوع رو یه جورایی تأیید می کنه. مثلاً ایموبیله وختی تو سویا بود اصلاً دوران خوبی رو سپری نمی کرد امّا جلوی رئال خیلی با انگیزه کار کرد و از معدود گلاش تو سویا گل جلوی رئال بود، یا این که بنتنر که دیگه معرف حضور همه ست تو بازی سوپر کاپ پارسال آلمان جلوی بایرن عملکرد خوبی داشت و علاوه بر زدن گل تساوی، پنالتی آخر رو هم گل کرد و باعث شد ولفسبورگ اون جامو بگیره.
یکی از کشورایی که به این نکته خیلی توجه می کنه به نظر من ایتالیاست، خیلی از اوقات می بینیم که تیم ملی ایتالیا تو ترکیبش از بازیکنای مسنی استفاده می کنه که تو تیمای بزرگی هم حتی بازی نمی کنن ولی عملکردشون تو تیم ملی خیلی بهتر از اون چیزیه که انتظار می ره از جمله ی این بازیکنا می شه الساندرو دیامانتی رو مثال زد یا حتی آنتونیو کاسانو تو یورو 2012، تو این جام هم جیاکرینی و پارولو تا حدود زیادی ویژگی های چنین بازیکنایی رو داشتن، بازیکنایی که تیما ازشون انتظار زیادی ندارن ولی تو تیم ملیشون خوب کار می کنن.
دسته ی دیگه ای از بازیکنا هستن که بعد از یه درخشش اولیه سریعاً به تیمای بزرگی می رن ولی به دلیل این که توانایی ذهنی مناسبی ندارن بعد از یه مدّت افت می کنن و به تیمای کوچیک تر می رن، از بین این جور بازیکنا معمولاً بازیکنایی پیدا می شن که برای تیم ملی کشورشون خیلی خوب کار می کنن خصوصاً اگه تو یه تیم باشگاهی کوچیکتر و نه خیلی بزرگ باشن و فشار زیادی هم روشون نباشه. مثال خوب برای چنین بازیکنایی گراتزیانو پله تو تیم ملی ایتالیا بود. تیم ملی پرتغال هم تو این دوره چنتا بازیکن این چنینی داشت. نانی و کوارشما دقیقاً مصداق این دست بازیکنا بودن که گفتم و ادر جزو دسته ی اوّل. خیلی اوقات خصوصاً تو بازیای ملّی این بازیکنا به خاطر کمتر بودن فشار رو دوششون نسبت به بازیکنای ستاره ی تیم، عملکرد خوبی نشون می دن و باعث می شن تیم از عناصر غیرقابل پیشبینی برخوردار بشه.
ادر تا قبل این گلش تو فینال در زمره ی بازیکنایی بود که به طور مداوم توسط خیلیا مورد تمسخر قرار می گرفت ولی امیدوارم دیگه انقدر مورد تمسخر قرار نگیره و تو همین سن 28 سالگیشم کمیاوضاع براش بهتر بشه و ترول کمتر بشه (البته بعضی از بازیکنا مثل بنتنر خودشونم به این قضایا دامن می زنن.)
