خیلی کم پیش آمده که در هنگام بازی ، لبخندی هر چند کوچک بر صورت او ببینیم! به قول پیرلو " او هیچ وقت راضی نیست. همیشه لبخند های جزئی وجود دارد که به نظر خودش درست نیست. او کاملا در این شغل فرو رفته که البته باعث خشنودی اوست."
دیده ایم که گاهی حتی در کنار زمین بیشتر از بازیکنان داخل زمین عرق میریزد! جنب و جوش او فوق العادست و حتی اگر اشتیاقی برای دیدن یک بازی دفاعی نداشته باشید، با وجود آنتونیو کونته شاید حتی همان بازی برای شما جذاب تر از یک بازی پر از حمله گردد.
دراولین کنفرانس مطبوعاتی وقتی خواستند او را با مورینیو مقایسه کنند او جواب زیرکانه ای داد وبر عکس خود مورینیو به تخریب او یا مربیان دیگر نپرداخت. او نمونه خوبی برای یک جنتلمن واقعی است. کسی که سعی دارد بدون دخالت در کار دیگران و با تکیه بر تمام توانایی های خود و تیمش بهترین عملکرد را داشته باشد. مردی جنگجو، با ابهت و محترم.
کونته برخلاف بسیاری از مربیان بزرگ دیگر، وعده و وعید های بزرگ و خارق العاده نداد. اما مگر می شود چنین مربی پرجنب و جوش و جنگجویی آرزوهای بزرگ در سرش نپروراند؟
آن زمان که گفت: " به فکر کسب سهمیه هستیم" شاید داشت در ذهنش تصویر زمانی را می دید که چلسی را به دوران اوجش بازگردانده و به رقبایی که بلند پروازی های بیخود میکردند، می خندد! به قول خودش " شعله ی کوچک ما به مانند جهنمی مشتعل خواهد شد..."
