بزارید یه فلش بک بزنیم به ده سال پیش به دورانی که ذره ذرش لذت بود و هیجان... به دورانی که پادشاه جوان اروپا یکه تازیش رو شروع کرده بود و همه ی حریفان رو به طرز وحشتناکی درو میکرد...تیمی که سرتاسر عشق بود و یکدلی.. تیمی که همه برای یک هدف میجنگیدن و اون هم خوشحالی هواداراشون با یه بازی فوق العاده زیبا و بی نظیر و صرفه نظر از نتیجه ی بازی بود..تیمی که با فلسفه ی ی کرایوف فقید رشد کرده بود... فلسفه ای که ظاهری ساده داشت ولی این ظاهر ساده نوعی از زیبایی رو به دنیای فوتبال هدیه کرد که در کره خاکی نظیر نداشت...تیمی که ستاره پرورش میده و افرادی که باهم هیچ سنخیتی رو ندارن تبدیل به برادرانی هم قسم میکنه که تا آخرین لحظه با همدیگه و برای همدیگه میجنگن و تیمی که فردیت درونش هیچ تعریفی نداره...بله دوستان ما بارسایی هستیم و بارسا یعنی معنایی فراتر از افتخارات زیاد و جمع کردن عناوین مختلف...بارسا یعنی عشق و عشق یعنی فراتر از یک باشگاه