همیشه دنبال بهانه ای هستند که بگویند موفق نمی شوی،اگر بازیکن بزرگی باشی می گویند:"بازیکن های بزرگ مربیان بزرگی نمی شوند و اگر بازیکن بزرگی نبوده باشی می گویند،تو چطور میتوانی مربی باشی وقتی هیچوقت بازیکن آن چنانی نبودی؟
اما آریگو ساکی به طور زیبایی جواب آن ها را داد، او گفت:" من اصلا نمی دانستم که برای سوار کار شدن، اول باید اسب بود."
آریگو ساکی در اولین روز آوریل 1946 در فوسینیانو ایتالیا به دنیا آمداو هرگز یک فوتبالیست حرفه ای نبود و مابین سال های 1964 تا 1979 به عنوان مدافع در باشگاه های فوسینیانو و بلاریا به بازی پرداخت.
اما شروع ساکی در سال 1985 بود،او در این سال هدایت تیم پارما را بر عهده گرفت و بدین ترتیب یکی از بزرگترین مربی و تئوریسین های فوتبال دوران خود را شروع کرد.
در سال 86 با پارما قهرمان سری سی1 ایتالیا شد،یک سال بعد این تیم را ترک کرد و سرمربی میلان شد و بدین ترتیب میلان ساکی، میلانی که حتی اگر بازی هایش را به خاطر ندارید،آوازه ی آن را شنیده اید متولد شد.
دو قهرمانی پیاپی در لیگ قهرمانان اروپا،یک قهرمانی در سری آ،دو قهرمانی در جام بین قاره ای،دو عنوان قهرمانی در سوپرجام اروپا،و یک عنوان قهرمانی در سوپر کاپ ایتالیا،همه و همه از افتخارات میلان آریگو ساکی،تیمی با تلفیقی از توتال فوتبال هلندی و دفاع مستحکم ایتالیایی با بازیکنانی نظیر کارلو آنجلوتی،پائولو مالدینی،فرانکو بارسی،روبرتو دونادونی و مثلث هلندی این تیم معروف به سه تفنگدار بودند،
ساکی مهارت خود در سوارکاری را به وضوح نشان داد.
در سال 1991 پس از چهار سال پرافتخار در میلان به سمت سرمربی تیم ملی ایتالیا منصوب شد.
بزرگترین اتفاق در دوران حضور ساکی در ایتالیا جام جهانی 1994 بود،ایتالیا و برزیل به مصاف همدیگر رفته بودند .
بازی به نتیجه ی تساوی رسیده بود و حال ضربات پنالتی تعیین کننده قهرمان جهان بودند.
روبرتو باجو پشت توپ رفت،او زننده ی مهم ترین پنالتی تاریخ فوتبال بود،اما یک قانون وجود دارد:بازیکن های بزرگ نه پناتی زن های خوبی هستند و نه مربی های خوب.
برزیل قهرمان جهان شد،دم اسبی آسمانی،آسمانی تر و دوران ایتالیای آریگو ساکی به پایان رسید.
دوران باشکوه آریگو ساکی به پایان رسید،پس از آن نه در میلان موفق به کسب افتخارات گذشته شد نه در پارما و اتلتیکو مادرید.
او در دسامبر سال 2005 در حالی که مدیریت فوتبالی رئال مادرید را بر عهده داشت اعلام کرد که در پایان سال از دنیای مربیگری کناره گیری می کند.
او از بزرگترین تئوریسین های تاریخ فوتبال بود،او تا آخر فوتبال را دیده بود،
او سوارکاری بود که طعم اسب بودن را نچشید.
