بچه معروف ها و غازچرانهای والیبال

۱ - ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲﺩﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺁﻗﺎ ﺳﻌﻴﺪ ﻭ ﺑﺮﻭﺑﭻ، ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺑﻜﻮﺑﻢ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻳﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﻪﻫﺎﻱ ﺟﺎﺩﻭﻳﻲ ﺍﻭ “ ﺑﺎﺝ ﺭﺍﻩ )” ﺍﺻﻄﻼﺣﻲ ﻛﻪ ﻗﺪﻳﻢﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﮔﻤﺮﻛﻲ ﺍﺗﻼﻕ ﻣﻲﺷﺪ ‏) ﺑﺪﻫﻢ ﻭ ﺧﻔﻪﺧﻮﻥ ﺑﮕﻴﺮﻡ . ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭ ﻭ ﺭﻓﻘﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺷﻮﺭﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻲﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺎﺧﺖ ﻭ ﺗﺎﺯ ﺑﺎﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻛﺴﻴﻮﻥ ﻗﺪﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘﺲ ﺑﺰﻥ ﺑﺮﻳﻢ ﺟﻠﻮ . ﺑﻮﻕ ﻫﻢ ﻧﺰﻥ . ﺻﻨﺪﻟﻲﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﺎﺭﻩ ﻧﻜﻦ. ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻭﻟﺶ، ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺗُﺮﻛﻢ ﻭ ﺑﺎ ﺁﻗﺎﺳﻌﻴﺪ ﻭ ﺧﻮﺵﺧﺒﺮ، ﻫﻤﺸﻬﺮﻱ ﻳﺎ ﻫﻢﺯﺑﺎﻧﻢ ﻭ ﺭﺍﺣﺘﺘﺎﻥ ﻛﻨﻢ. ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻭﻝ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﻴﭻﻛﺲ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﻭ ﺗﻮ ﺩﻝ ﺑﺮﻭ ﻭ ﺍﻳﻦﻫﻤﻪ ﻗﻬﺎﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﭘﺎﺳﻮﺭﻱ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺩﺧﺘﺮﻛﺎﻥ ﺗﻴﻦ ﺍﻳﺠﺮﻱ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶﺍﺵ ﺭﻭ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻛﻪ “ﺩﺍﻻﻳﻲ ﻻﻣﺎ” ﻣﻮﺵ ﻭ “ ﻫﻨﺪﻭﻫﺎ” ﮔﺎﻭ ﻣﻲﭘﺮﺳﺘﻨﺪ، ﻣﻦ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺪ ﻳﻚ ﺑﺖ ﺳﻨﮕﻲ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺍﻭ ﮔﺎﻩ ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ، ﺳﻮﻛﺴﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻲﻛﻨﺪ . ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺳﻬﺮﺍﺏ ﮔﻠﺒﺪﻥ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎ ﻭ ﻟﺌﻮﻧﺎﺭﺩﻭ ﺩﻳﻜﺎﭘﺮﻳﻮ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲﻫﺎ ﺷﺐﻫﺎ ﺑﺎ ﻓﻜﺮﺷﺎﻥ ﻣﻲﺧﻮﺍﺑﻨﺪ ﻭ ﺻﺒﺢﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪﺍﻱ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲﻫﺎ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﭼﺸﻢﻫﺎﻱ ﻣﻴﺸﻲ ﻭ ﭘﻨﺠﻪ ﺳﺎﺣﺮﺍﻧﻪ ﺍﻭﻳﻨﺪ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﻏﺮﻭﺭ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ ﮔﺮﺩﻥﻛﺸﻲﻫﺎﻳﺶ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﻟﺬﺗﺒﺨﺶ ﺍﺳﺖ. ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻭﻝ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﮔﺎﻩ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﺪﻩﺍﻡ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﻛﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻳﻚ “ ﺩﻻﻝ ﻋﺸﻖ” ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﻨﺪ ! ﻭ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻋﻜﺲ ﺳﺎﺩﻩ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﻱ ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻧﺪ، ﺩﺭﻭﻏﻜﻲ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ ﻛﻪ ﺳﻌﻴﺪ ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ ! ﻋﺸﺎﻕ ﺩﻟﺨﺴﺘﻪ ﺍﻭ ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻓﻼﻃﻮﻧﻲﺷﺎﻥ ﻏﺮﻗﻪﺍﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦﻛﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻢﻫﺎﻱ ﻣﻴﺸﻲ ﺍﻭ ﻳﻚﺟﻮﺭ ﻃﻐﻴﺎﻥ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﻣﻬﺮ ﻣﻴﺘﺮﺍﻳﻲ ﻭ ﺁﺩﺍﺏ ﭼﺮﭼﻴﻠﻲ ﻭ ﻣﺮﻣﻮﺯﻳﺘﻲ ﻏﺮﻳﺐ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ، ﺗﻴﻦ ﺍﻳﺠﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪ ﻣﺮﺩﻩﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷّﻢ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻱﺍﺵ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻜﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻻﻥ ﭘﺎﺳﻮﺭﻫﺎﻱ ﻣﺜﻞ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﺴﻞﻫﺎﻱ ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺣﺘﻲ ﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺐﺷﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﻭ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﭼﭙﺶ ﺭﺍ ﭘﺮ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﻣﻴﻪ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﮔﺬﺍﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺳﺮﺵ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ. ﮔﻮﺍﺭﺍﻱ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻴﺮﻡ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﺍﻭ ﺳﻮﻻﺥ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﮊﻩﺍﻱ ﺑﺎ ﮔﻞ ﭘﺴﺮ ﺁﻗﺎﻱ ﺩﺍﻭﺭﺯﻧﻲ ﺷﺮﻳﻚ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺑﺎ ﺩﺭﺁﻣﺪﻫﺎﻱ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻱ، ﺭﻭﻱ ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﻧﺴﻞ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻗﻠﻢ ﻗﺮﻣﺰ ﻛﺸﻴﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻔﻮﻑ ﺑﻮﺭﮊﻭﺍﺯﻱ ﺯﺣﻤﺖﻛﺶ ﻣﺪﻝ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺴﺪ ﻭ ﺣﺮﻣﺎﻥ ﻫﻴﭻﻛﺲ ﻧﻤﻲﺷﻮﺩ. ﮔﻮﺍﺭﺍﻱ ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ. ﮔﻮﺷﺖ ﺑﺸﻮﺩ ﺑﭽﺴﺒﺪ ﺗﻦﺷﺎﻥ . ۲ - ﺍﺭﻭﻣﻴﻪﺍﻱﻫﺎ ﺁﺩﻡﻫﺎﻱ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲﺍﻧﺪ. ﺁﻧﺠﺎ ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ ﺟﺰﻭ ﺷﻬﺮﻫﺎﻳﻲﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ ﺗﺰﺍﻧﺰﻳﺖ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻴﻠﻲ ﻭﻻﻳﺎﺕ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﻏﺮﺏ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﻤﺎﻳﻠﻲ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺣﻤﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻱ ﻭﺍﺭﺩﺍﺗﻲ ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ ﺍﻻﻳﺎﻡ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﻣﻴﻪ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻌﻴﺪ ﻫﻢ ﺩﺍﻳﻲ ﺍﻭ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﻳﻲِ ﺩﺍﻳﻲ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺁﺫﺭﺑﺎﻳﺠﺎﻥ ﻏﺮﺑﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻧﻲ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ‏( ﺩﻗﺖ ﻛﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﮊﻥ” ﺧﻮﺍﻫﺮﺯﺍﺩﮔﻲ” ﺩﺭ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﻏﺮﻳﺐ ﻭ ﺑﻲﺑﺪﻳﻞ ﺍﺳﺖ ‏) ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺭﺣﻴﻢ ﺁﻗﺎ ﻗﺎﺭﺻﻲ ﻳﺎﺩﻡ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺗﻮﭖ ﻭ ﺗﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻦ ﻛﻮﭼﻚ ﺭﺿﺎﺋﻴﻪ ﺑﻮﺩ. ﮔﺎﻩ ﮔﻤﺎﻥ ﻣﻲﻛﺮﺩﻡ ﭼﻨﺎﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﺗﻠﺦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻲﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﭘﺎﺱ ﻧﺪﻫﺪ، ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﻴﻤﻮﻧﺶ ﻣﻲﻛﺮﺩ ﻭ ﻣﻲﺭﻗﺼﺎﻧﺪ ﻭ ﺻﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﻋﻜﺴﺶ ﻫﻢ ﺻﺎﺩﻕ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﻳﻦ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺍﺭﻭﻣﻴﻪ، ﻳﺪﻱ ﺧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻛﺎﭘﻴﺘﺎﻥ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ـ ﻳﺪﺍﻟﻠﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮﭘﻴﺸﻪ ـ ﻛﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻱ ﺳﻤﺒﻞ ﺍﺭﻭﻣﻴﻪ ﺑﻮﺩ . ﻣﺮﺩﻱ ﺧﻨﺪﻩﺭﻭ ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺁﺳﻤﺎﻧﺨﺮﺍﺵﻫﺎﻱ ﻧﺎﺯﻙﺍﻧﺪﺍﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﭘﺎﻫﺎﻳﺶ ﻋﻴﻨﻬﻮ ﺗﻨﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﮔﺮﺩﻭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺁﺑﺸﺎﺭ ﻣﻲﺯﺩ، ﻣُﭽﺶ ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻮﺑﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻬﻨﺪﺳﻴﻦ ﻭ ﻣﻜﺘﺸﻔﻴﻦ ﻧﻔﺖ ﻣﻲﺭﻓﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﺯﻣﻴﻦ ﺣﺮﻳﻒ ﺑﺸﻜﻪ ﻧﻔﺖ ﭘﺮ ﻣﻲﻛﺮﺩﻧﺪ ! ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻲﺧﻮﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮﭘﮕﻴﺮ ﺗﻴﻢ ﺣﺮﻳﻒ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻻﻥ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲﻫﺎﻱ ﺍﻭ ﺑﮕﺮﻳﺪ. ﺍﻻﻥ ﻫﻤﻪ ﺁﻥ ﻧﺴﻞ، ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﺎﺭﺍﮊ ﻭ ﺳﺮﺩﺍﺭﻱ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻄﻪ ﻃﻐﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﻛﻪ ﻫﻤﻪﻛﺎﺭﻩ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﻲ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺮﻣﻮﺯﺍﻧﻪ ﺭﻭﻱ ﺗﻮﺭ ﺧﺴﺘﻪ ﻛﻨﺪ ﻭ ﭘﺎﺱ ﻧﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﺭﺳﻤﺎ ﮔﺮﻳﻪﺍﺵ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻛﻮﺩﻛﻲ ﻧﻮﺑﺎﻟﻎ ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﺱﻫﺎﻱ ﺑﺎﻗﻠﻮﺍﻳﻲ ﺑﺪﻫﺪ ﻛﻪ ﻃﺮﻑ ﺳﻪﺭﻭﺯﻩ ﺑﺸﻮﺩ ﻟﻮﺯﺍﻧﻒ ﻛﺒﻴﺮ . ﭘﺲ ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪﺳﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ ﺑﻲﺑﺪﻳﻞ، ﮔﺎﻩ ﺳﻠﻄﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﭼﻨﺎﻥ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﺭﻟﻮﻥ ﺑﺮﺍﻧﺪﻭ ﺩﺭ ﭘﺪﺭﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎ ﻛﻒ ﻧﻜﻨﻴﻢ . ﻣﺮﺩﻱ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺁﺭﺍﻡ ﻭﻟﻲ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻃﻐﻴﺎﻧﮕﺮ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﻜﻦ ﺑﻪ ﺳﺨﻨﮕﻮﻱ ﺩﻭﻟﺖ ﺗﻴﻜﻪ ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﺑﻲ ﺩﻳﻜﺘﻪ ﻛﻨﺪ . ﻋﻴﻦ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻛﻮﺍﭺ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﺍﻋﻼﻡ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻓﺮﺩﺍ ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻩ ﺻﺒﺢ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻦ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻌﻨﻲﺩﺍﺭ ﺳﻌﻴﺪ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﮔﺸﺖ. ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻫﻤﺮﺍﻫﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ ﻛﻮﺍﭺ ﺍﺯ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻦ ﻗﺪﻡ ﻣﻲﺯﺩ ﻭﻟﻲ ﺍﺣﺪﻱ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺗﺎ ﻳﻚ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺑﻪ ﻳﺎﺯﺩﻩ، ﺟﺴﺎﺭﺕ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﺯ ﺍﺗﺎﻗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻛﻮﺍﭺ ﻋﻴﻦ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﺤﺶ ﻣﻲﺩﺍﺩ. ﺍﻳﻦ ﺍﻭﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﭼﻴﺴﺖ ﻭ ﭼﻨﺪﻧﻔﺮﻩ ﺑﺎﺯﻱ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﭼﻪﻛﺴﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﻱ ﺗﻮﺭ ‌ ﺍﺳﭙﻚ ﺑﻠﻨﺪ ﻳﺎ ﺩﻭﭘﺮﺷﻪ ﻳﺎ ﺗﻴﺰ ﺑﺰﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻭﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺗﻴﻢ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻪﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﻴﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﭼﻪﻛﺴﺎﻧﻲ ﺧﻂ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ. ﻛﻮﺍﭺ ﻭ ﻟﻮﺯﺍﻧﻮ ﭼﻪ ﻛﺎﺭﻩﺍﻧﺪ؟ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﻭﺭﻭﺩﺵ ﮔﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺩﻡ ﺣﺠﻠﻪ ﻛﺸﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻛﻨﺸﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦﺳﺎﻻﺭﻱ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻝ، ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦﺳﺎﻻﺭﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺣﺮﻳﻢﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺧﻂ ﻣﻲﺧﻮﺭﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻻﺳﻜﻮﻱ ﻋﺰﻳﺰ ﺑﻮﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺑﻮﺩ. ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻏﺎﺯ ﺑﭽﺮﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ؛ ﺑﺎﻧﺪ ﺳﻌﻴﺪ ﻭ ﺷﻬﺮﺍﻡ ﻭ ﻣﻤﺪ ﺩﺭ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﻫﻤﻪﻛﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ. ﺭﻓﻴﻖ ﺟﻴﻨﮓ ﻭ ﺗﻮﺭﮔﻲﺍﻧﺪ . ﻧﺪﺍﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ. ﺧﻮﺵﺧﺒﺮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻤﻪ ﻗﻔﻞﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻛﻨﺪ . ﺧﺐ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﻳﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ . ﺍﺻﻼ ﺗﺎﺑﻠﻮﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﺍﻛﺴﻴﻮﻥ ﻭﺣﺸﺖﺍﻧﮕﻴﺰ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭ ﺍﺑﺮﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﻣﺮﺑﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﮔﺮﻡ ﻳﺎ ﺳﺮﺩ ﻳﺎ ﻭﻟﺮﻡ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺷﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺭﺋﻴﺲ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻧﻲ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻻﻻﻳﺸﺎﻥ ﻟﻲ ﻟﻲ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﻛﺪﺍﻡ ﻣﺮﺑﻲ ﺧﺎﺭﺟﻲ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺍﺑﺮﺳﺘﺎﺭﻩﻫﺎﻱ ﺗﻴﻤﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﺮﺑﻪ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺍﻧﻀﺒﺎﻃﻲ ـ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﺼﺮﻓﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ـ ﺑﻪ ﺧﺎﻙ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻨﺸﺎﻧﺪ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﮕﻴﺮﺩ؟ ﻛﺪﺍﻡ ﺭﺋﻴﺲ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺁﺏ ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﺭﺍ ﮔﻞﺁﻟﻮﺩ ﻛﻨﺪ . ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﺳﻠﺒﺮﻳﺘﻲﻫﺎ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻛﻨﻨﺪ . ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻭﺭﺍﻥ ” ﺁﻗﺎﺟﺒﺎﺭ ” ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻭﻉ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺳﺘﺎﺭﻩﻫﺎﻳﺶ ﺟﺎﺭﻭﺩﺳﺘﻲ ﻣﻲﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺍﻭﻝ ﺣﻴﺎﻁ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺟﺎﺭﻭ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻌﺪ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﻮ ﺯﻣﻴﻦ. ﻳﻚ” ﻣﻌﻠﻢ ـ ﭘﺪﺭ” ﺁﺭﻣﺎﻥﮔﺮﺍ ﻭ ﻣﻨﺰﻩﻃﻠﺐ ﻣﺜﻞ ﺁﻗﺎﺟﺒﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﻕ ﻛﻨﺪ ﺑﺮﻭﺩ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ . ﻭ ﭼﺮﭼﻴﻞﻫﺎ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻴﻄﺮﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ. ﻛﻪ ﺩﻕ ﻛﺮﺩ ﻫﻢ ﻭﺍﻗﻌﺎ . ۳ - ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻣﻌﺎﺩﻻﺕ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﻮﻝ ﻭ ﭘﻮﻝ ﻭ ﭘﻮﻝ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺗﻌﻴﻴﻦﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﭘﻮﻝ ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ، ﭘﻮﻝ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺩﻭﺭ ﺯﻣﻴﻦ، ﭘﻮﻝ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩﻫﺎ ﻭ ﭘﻮﻝ ﺑﺎﺩﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻬﺮﺩﺍﺭﻱﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﺎﻗﻠﻮﺍ ﻭ ﺭﻭﻟﺖ ﺭﻭﺳﻲ ﺩﺭ ﻟﻴﮓ، ﺗﺨﺲ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻻﺕ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺍﻱ ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻟﻴﺴﺖ ﭼﻼﻕ ﻫﻢ ﺯﻳﺮ ﻫﻔﺘﺼﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﭘﻮﻝ ﻧﻤﻲﮔﻴﺮﺩ، ﺳﺘﺎﺭﻩﻫﺎﻱ ﻣﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﻛﺸﻮﺭﺷﺎﻥ ﺯﻣﻴﻦﮔﻴﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺧﺮﻳﺪﺍﺭ ﺳﺒﻴﻞ ﭼﺮﺏ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻛﺸﻮﺭ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﮕﻮﻳﺪ ﺧﺮﺕ ﭼﻨﺪ؟ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﻫﻤﻪ ﺯﻳﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻧﺪ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ. ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﻣﺎ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺻﻼ ﻣﺆﻟﻔﻪ ﺍﺧﻼﻕ ﻭ ﺩﻳﺴﻴﭙﻠﻴﻦ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵﻫﺎﻱ ﻣﺪﺭﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺤﻠﻲ ﺍﺯ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﺻﻼ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﺑﻨﺸﻴﻨﻨﺪ ﺗﻮﻱ ﺍﺗﺎﻗﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻫﻜﺪﻩ، ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭﺍﺣﺘﯽ، ﺣﺴﺎﺱﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻲﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺍﻟﻤﭙﻴﻦﻫﺎ ـ ﺍﻓﺘﺘﺎﺣﻴﻪ ﺍﻟﻤﭙﻴﻚ ـ ﻛﻪ ﻣﺤﻞ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻫﻮﻳﺖ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻛﻨﻨﺪ . ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﺗﻮﻱ ﺻﻔﺤﺎﺗﺸﺎﻥ ﭘﻴﻐﺎﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺗﻴﻢ ﺭﮊﻩ ﻧﻤﻲﺭﻭﻳﻢ . ﻣﮕﺮ ﺷﻤﺎ ﻛﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺭﮊﻩ ﻧﺮﻭﻳﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻛﻲ ﻫﺴﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻛﺸﺘﻪﺍﻳﺪ ﺑﺮﺍﻳﺶ؟ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﻛﻤﻴﺘﻪ ﺍﻟﻤﭙﻴﻚ ﻣﺎ ﺁﺩﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﭼﺦ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺘﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﻳﺘﺎﻥ ﻛﻢ ﺷﻮﺩ؟ ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﻭﺯﻳﺮ ﻭﺭﺯﺵ ﻧﺪﺍﺭﺩ؟ ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﻠﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩﻫﺎﻱ ﺳﺮﺧﺎﺑﻲ ﺭﺍ ﻧﻘﺮﻩﺩﺍﻍ ﻛﻨﺪ؟ ﺑﻠﺪ ﻧﻴﺴﺖ ﻳﻚ ﭼﻚ ﺗﻮﻱ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻤﺎ ﺑﺰﻧﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﻳﺘﺎﻥ ﻛﻢ ﺷﻮﺩ؟ ﺍﻣﻴﺮ ﺧﻮﺵﺧﺒﺮ ﮔﻴﺮﻳﻢ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺟﻮﺭ ﻧﺸﺪﻩ، ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺪ ﮐﻪ ﻧﺸﺪﻩ. ﺍﻣﺎ ﻳﻚ ﻛﺎﺭﻭﺍﻥ ﻣﮕﺮ ﻣﻨﺘﺮ ﺷﻤﺎﺳﺖ؟ ۴ - ﻣﺎ ﻏﻠﻂ ﺑﻜﻨﻴﻢ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺧﺎﺹ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﻮﺵﺧﺒﺮ، ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﻣﺎ ﻏﻠﻂ ﺑﻜﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻨﯿﻢ ﻛﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﺗﻴﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﻮﺷﺶﺩﻫﻨﺪﻩ ﺿﻌﻒﻫﺎﻱ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ ﺷﻤﺎﻫﺎ ﺍﺳﺖ؟ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺩﺭ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪﺵ ﻣﺎﺷﻴﻦ ۱۶۰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻲ ﻛﺎﺩﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﯿﻢ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﻫﻦ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﺑﺴﺖ. ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﺭﺯﺵ ﻣﺎ ﺍﻳﻦﻫﻤﻪ ﻧﺪﺍﺭ ﻭ ﺑﻲﭘﺮﺩﻩ ﺑﺎ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻳﻌﻨﻲ؟ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﻴﭻﻛﺲ ﺩﺭ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﭘﺪﺭﻱ ﻧﻜﺮﺩﻩ؟ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻟﻴﺴﺖﻫﺎﯾﯽ ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺻﺪﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﺎﻧﻲ ﻛﺎﺭﺕ ﺯﺭﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻟﻴﮓ ‏( ﺣﺎﺻﻞ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﺩﺍﻭﺭﺍﻥ ﻟﻴﮓ ﺑﺮﺗﺮ ‏) ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻋﺰ ﻭ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺯﻳﺮﺵ ﺩﺭﻣﻲﺭﻭﻧﺪ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥﻫﺎ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﭘﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺩﺍﺵﻣﺎﻥ ﻣﻲﺭﻳﺰﻧﺪ ﻭ ﻛﻚﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﻧﻤﻲﮔﺰﺩ؟ ﻻﺑﺪ ﺳﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻴﺰﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺧﻴﻠﻲ ﻭﻗﺖﻫﺎ ﺯﻳﺮ ﺳﻴﺒﻴﻠﻲ ﺩﺭ ﻣﻲﻛﻨﺪ . ﻻﺑﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﺻﻪﺧﺮﺟﻲﻫﺎ ﻭ ﭘﻮﺷﺶﮔﺮﻱﻫﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻲ ﺍﻟﻤﭙﻴﻚ ﺩﺭ ﮊﺍﭘﻦ ﻛﻪ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺭﻳﻮ ﺻﻌﻮﺩ ﻛﺮﺩﻳﺪ، ﺩﻭ ﻧﻔﺮﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﺩﻭﺑﻲ، ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻳﺪ ﻭ ﺗﻴﻢ ﺁﻣﺪ ﺗﻬﺮﺍﻥ، ﺍﻭ ﻫﻢ ﻫﻤﻪﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺶﻛﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩ . ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﻛﺪﺍﻡ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺗﻴﻢ ﭘﺎﺳﭙﻮﺭﺕﻫﺎﻱ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻲﺩﻫﺪ؟ ﻛﺪﺍﻡ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻲﺷﻜﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩﺷﺎﻥ ﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩ؟ ﻣﺎ ﻛﻪ ﻣﻲﺩﺍﻧﻴﻢ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩ، ﺑﭽﻪ ﮔﻮﻝ ﻣﻲﺯﻧﻴﺪ ؟ ﻋﻜﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﻱ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﻣﻲﮔﺬﺍﺭﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺴﺘﺎﮔﺮﺍﻡ ﻭ ﺧﻤﻴﺎﺯﻩ ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ ﻭ ﻛﺎﻣﻨﺖ ﻣﻲﮔﺬﺍﺭﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻮﻧﺪﻳﻢ . ﺗﻮﻗﻊ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻭﺭ ﻛﻨﻴﻢ؟ ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻢ ﺑﭽﻪﮔﻮﻝ ﺯﻧﻚﺍﻳﺪ ﺷﻤﺎ . ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻪ ﻣﺎ ﻛﭙﻚ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱﻫﺎﻱ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺷﻤﺎ ﺩﻕ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺩﻡ ﺑﺮﻧﻴﺎﻭﺭﻳﻢ . ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﺧﻔﻪﺧﻮﻥ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﺩﺍﺩﺍﺵ. “ ﭼﻠﻮ ﺧﻔﻪﺧﻮﻥ” ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ ﭘﻠﻮ ﺑﺎ ﻫﻼﻫﻞ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ! ۴ - ﺁﻗﺎﻱ ﺧﻮﺵﺧﺒﺮ ﺑﭽﻪ ﺗﺒﺮﻳﺰ ﺍﺳﺖ. ﻳﻚ ﺁﺩﻡ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻠﺪ ﻳﻚ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪ ﺳﺎﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﻛﺒﺮﺁﻗﺎ ﮔﻬﺮﺧﺎﻧﻲ ‏( ﻣﺪﻳﺮﻛﻞ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻛﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﺪﻳﺮﻋﺎﻣﻞ ﺗﺮﺍﻛﺘﻮﺭ ﻭ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﮊﻳﻤﻨﺎﺳﺘﻴﻚ ﺷﺪ ‏) ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﺎﺗﻲ ﺗﺎﺗﻲ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻛﺸﺎﻧﺪﺵ ﺑﺎﻻ . ﺍﺯ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﮊﻳﻤﻨﺎﺳﺘﻴﻚ ﻫﻢ ﺭﻓﺖ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ ﺷﺪ. ﺩﺍﻭﺭﺯﻧﻲ ﻭﻗﺘﻲ ﻣﺪﻳﺮ ﺻﻨﺎﻡ ﺑﻮﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺮﺩ ﺁﻧﺠﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻓﺎﻗﺖﻫﺎﻱ ﺗﻮﺭﮔﻲﺷﺎﻥ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ . ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻓﺘﺪ ﻭ ﺩﺍﻧﻲ ! ﺧﺐ ﺍﻟﺤﻖ ﻛﻪ ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺵﺧﺒﺮﻱ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺗﻮﻱ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﻣﺎﻟﻲ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺍﻟﺤﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺧﻮﺑﻲ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻴﻢ ﭼﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﭘﺎﺩﻭﮔﺮﻱ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻴﻢ ﭼﻪ ﻓﺮﻕﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﻦ ﻛﺎﺭﻱ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻛﻞ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻳﻌﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻟﻲﻫﺎ ﺳﺎﺯ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺷﻤﺎ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﻛﺮﺩﻩﺍﻡ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﻑ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ، ﺭﻭﻱ ﻫﻤﻪﭼﻲ ﻗﻠﻢ ﻗﺮﻣﺰ ﻛﺸﻴﺪﻩﺍﻡ . ﻫﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﻲ ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻴﻔﺘﺪ، ﺑﻴﻔﺘﺪ . ﻫﻤﻴﻦﻛﻪ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﻲﺳﺎﻳﺪ ﺍﺭﺯﺷﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﻴﺮﻡ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻳﻌﺎﺕ ﻫﻢ ﻏﻠﻂ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻱ ﭘﻴﺶ ﺁﺵ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺷﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﭽﻪﻫﺎﻱ ﺣﺮﺍﺳﺖ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﻭﺭﺯﺵ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﻪ ﻛﻨﺎﺭﻩﮔﻴﺮﻱ ﺁﻗﺎﻱ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺟﻨﺎﺏ ﺭﺋﻴﺲ ﻓﺪﺭﺍﺳﯿﻮﻥ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻛﺮﺩ. ﮔﻴﺮﻡ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦﻫﺎ ﺷﺎﻳﻌﺎﺕ ﺳﻴﺎﻩﭼﺮﺧﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭﺭﺯﺵ ﺍﺳﺖ . ﮔﻴﺮﻡ ﺍﻳﻦ ﻫﻢ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺩﻻﻝ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺳﻌﻴﺪ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺑﻮﺩﻩ. ﺍﺻﻼ ﻏﻠﻂ ﺑﻜﻨﻴﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎ ﺑﺰﻧﻴﻢ ﻣﺎ . ﺑﻠﻪ ﻣﺎ ﺧﻔﻪ ﺧﻮﻥ ﻣﻲﮔﻴﺮﻳﻢ ﺗﺎ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻛﻪ ﺳﻌﻴﺪ ﻭ ﻣﻤﺪ ﻭ ﺷﻬﺮﺍﻡ ﺍﻓﺘﺘﺎﺣﻴﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺗﻴﻢ ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ، ﻓﺮﺩﺍ ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﺍﺭﮔﺎﻧﻲ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺁﻗﺎﻱ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺑﺰﻧﺪ ـ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻠﻲ ـ ﻻﺑﺪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻏﺬﺍ ﻣﻲ ‌ ﮐﻨﻨﺪ؟ ! ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻛﻠﻴﻮﻡ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺑﻜﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻱ ﺍﻭ ﺩﻳﮕﺮ؟ ﻧﻪ؟ ﻧﻜﻨﺪ ﻟﺐﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﺯﻧﺪ ﻭ ﺷﻮﺭﺵ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﺮﺍ ﮔﺮﻭﮔﺎﻥ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ؟ ! ۴ - ﺁﻗﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻭﺍﻟﻴﺒﺎﻝ ﻛﻴﻒ ﻛﻨﻴﻢ ﻭﻟﻲ ﺍﻳﻦﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺭﻭﺯﻱ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻱ ﺁﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ” ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻱ” ﺭﻭ ﺷﻮﺩ، ﺧﻴﻠﻲﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﮔﺎﺭﺍﮊ . ﺧﺪﺍ ﻛﻨﺪ ﻫﻴﭻﻛﺲ ﺍﺯ ﻫﻴﭻﻛﺲ ﻧﭙﺮﺳﺪ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ﺁﻭﺭﺩﻱ . ﻣﺎ ﻛﻪ ﺑﺨﻴﻞ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ. ﺍﺻﻼ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻢ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺻﻔﺮ ﺷﺎﺳﻲ ﺑﺎﻻ ﻛﺎﺩﻭ ﺑﺨﺮﻧﺪ. ﺍﺻﻼ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮔﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭﺕ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﻛﻴﻒ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺑﻜﻨﻨﺪ. ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻫﺎ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﺩﺭ “ﻣﻐﺮﺏ” ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺎﺯ ﻛﻨﻨﺪ ! ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻣﺠﻬﺰﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﺑﺪﻧﺴﺎﺯﻱ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﭽﺎﻕ ﻛﻨﻨﺪ. ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺗﻮ ﺁﻧﻜﺎﺭﺍ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻣﺒﻮﻝ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺨﺮﻧﺪ. ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺷﺮﻳﻌﺘﻲ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺑﺮﺝ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭ ﺟﺮﻳﻤﻪ ۱۸ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻱ ﺑﺮﺍﺵ ﺑﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺎﻧﻪﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻧﺪ ﺑﺎﻻ ﻛﻪ ﺧﺐ ﺑﻠﺪﻳﻪ ﭼﻪﻛﺎﺭ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﺎ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺍﺻﻼ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺣﻤﺰﻩ ﺧﺎﻥ ﻣﺼﺪﻭﻡ ﻭ ﻣﺴﻦ ‏( ﻛﻪ ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻟﻴﮓ ﺑﺎﺯﻱ ﭼﻨﺪﺍﻧﻲ ﻧﻜﺮﺩﻩ ‏) ﺭﺍ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺗﺸﻜﺮﻱ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻱﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﻣﺒﺎﺷﺮﻱ ﺑﻜﻨﻨﺪ . ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭼﻪ؟ ﻣﺎ ﻛﻪ ﺑﺨﻴﻞ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ. ﻣﺎ ﻧﻬﺎﻳﺘﺶ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﺮﻳﺾ ﺭﻭﺣﻲ ﻭ ﻳﻚ ﻣﻌﺘﺮﺽ ﺑﺎﻟﻔﻄﺮﻩ ﺩﻕ ﺑﻜﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ ﻛﻪ ﺁﻧﻬﻢ ﺣﻖﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ .ﺧﺪﺍ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ . ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ﺍﻳﺸﺎﻟﻠﻪ ﺍﻳﺸﺎﻟﻠﻪ ! ﻓﻘﻂ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺗﻮﯼ ﺍﻟﻤﭙﻴﻚ ﺟﻨﮓ ﻧﺸﻮﺩ ، ﭼﻮﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻮﻱ ﺗﻴﻢ ﺑﺪﺟﻮﺭ ﺑﻮﻱ ﺩﻭﺩﺳﺘﮕﻲ ﻣﻲﺁﻳﺪ . ﮔﻴﺮﻡ ﺩﻋﻮﺍﻱ ﻏﻼﻣﻲ ﻭ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﺎﺯﻱﻫﺎﻱ ﻟﻴﮓ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻴﺮﻡ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺗﻴﻢ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺎﻧﺪ ﺧﻮﺵﺧﺒﺮ ﻭ ﺳﻌﻴﺪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﻴﺦ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺍﻭﺭﺯﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﻌﺘﺮﺽ ﻧﺸﺪﻩ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻴﺪ ﻣﻦ ﺑﻴﺎﻳﻢ ﺍﺳﺎﻣﻲ ﺭﺍ ﺍﻋﻼﻡ ﻛﻨﻴﺪ . ﮔﻴﺮﻡ ﺳﺮ ﻭ ﺻﺪﺍ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻣﻴﺮﺯﺍﺟﺎﻧﭙﻮﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻓﺸﺎﻱ ﺧﺒﺮ ﺣﺬﻓﺶ ﺍﺯ ﺍﻟﻤﻴﭙﻚ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ. ﮔﻴﺮﻡ ﺑﻲﻛﺴﻲ ﻣﻌﻨﻮﻱﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﺣﺬﻑ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺗﻴﻢ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ. ﮔﻴﺮﻡ ﻛﻮﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﻱ ﻟﻮﺯﺍﻧﻮ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﻴﻢ ﺭﺍ ﺟﻮﺍﻥﺗﺮ ﻛﻨﺪ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ. ﮔﻴﺮﻡ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﭽﻪﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﺎ ﭘﻮﻝﻫﺎﻱ ﻟﻴﮓ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺪﻫﻴﺪ ﺑﻪ ﻟﻴﮓ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﻧﻤﻲﺭﻭﻳﻢ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ . ﮔﻴﺮﻡ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻫﻢﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻭ ﻫﻤﺸﻬﺮﻱ ‏( ﺷﺮﻳﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻤﺪ ﻣﻮﺳﻮﻱ ‏) ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺮﻳﻔﺎﺕ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ . ﮔﻴﺮﻡ ﺑﺮﺩﻥ ﺷﺮﻳﻔﺎﺕ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺳﻔﺮ ﻗﺒﻠﻲ ﺑﻪ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩﻫﺎﻱ ﺳﻴﺪ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻛﻪ “ ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪ ﺁﺩﻡ ﺑﻴﻜﺎﺭﻩ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺗﻴﻢ ﺍﺳﺖ ﺷﺮﻳﻔﺎﺕ ﻫﻢ ﻳﻜﻲﺍﺵ” ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ. ﮔﻴﺮﻡ ﻫﻤﻪﭼﻴﺰ ﺩﺭﻭﻍ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻛﺬﺏ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﺗﺎ ﮔﻞ ﭘﺴﺮ ﺭﮊﻩ ﺍﻟﻤﭙﻴﻚ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻢ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺁﺏ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺗﻜﺎﻥ ﻧﻤﻲﺧﻮﺭﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﺯﺑﺎﻧﻢ ﻻﻝ ﺷﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻗﺎﻧﻘﺎﺭﻳﺎ ﺑﮕﻴﺮﻡ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺎﺷﺪ. ﻭ ﺑﻪ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻛﻮﻛﺐ ﺧﺎﻧﻢ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﻮﻡ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻮﻳﻢ . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻳﻢ ﻛﻮﺭ ﻭ ﺩﻧﺪﻡ ﻧﺮﻡ. به نقل از اقای ابراهیم افشار