اول از همه بگم که چیزی از ارزش های بازیکنان ولیبالمون کم نمیشه ،واقعا گل کاشتن و چشم المپیک رو کور کردند...از بازی خوب موسوی هم غافل نشیم که از اول بازی خوب بود شاید ما تو سه ست آخر امیدوار کننده بودیم اما لهستان از هم پاشیده را میشد برد...اما تیمی که تو لیگ جهانی نشان داد چه ضعف هایی دارد و باید بیشتر برای آن تلاش کرد ،هر چند با یک بهونه قانع کننده همه چیز حل شد و اون بهونه این بود که بازیکنان گفتن لیگ جهانی برای ما جنبه آمادگی برای ریو را دارد...بازیکنانی که افتخار نمی دهند در افتتاح مسابقات در رژه شرکت کنن در حالیکه بزرگانی چون مایکل فلپس،نادال و خیلی از بزرگان دیگر با افتخار این کار رو انجام میدهند اما بازیکنان ما متفاوت و خاص هستن و چه دلیلی دارد بدن های خود را برای چنین مراسمی خسته کنن...در حالیکه وقتی تیم از رقیب عقب می افتد و من و شما با دندان لباس خود را از سر عصبانیت گاز می گیریم در کمال تعجب نیش استادان تا نا کجا آباد باز است...بزرگوارانی که با کسب یک امتیاز چنان از خود بی خود می شوند که در سالن چند دور افتخار میزنن یا برای رقیب کری میخوانند جوری که انگار وارد میدان جنگ شده اند،کاش بجای این حرکات ،مثل کوبیاک با جان و دل بازی کنید و با کسب امتیاز برای رقیب کری بخوانید....جای تاجر و بقیه با انگیزه هایی که باید بجای زرینی و سایر جوگیران می بودند خالی واقعا خالی...در نهایت تاکید می کنیم چیزی از ارزش هامون کم نشده است...آقای داورزنی وعده روی سکو رفتن این تیم را می دادید؟؟شوخیه جالبی بود..تفریح در برزیل را فراموش نکنید،حیف است شما سختی بکشید،به تفریح خود اهمیت بدهید.
