احتمالا شما هم متوجه شدید که پرسپولیس امسال با پرسپولیس پارسال بسیار فرق کرده. موقعیتهای متعدد گل زنی، پاسکاری های تک ضرب، دریبل زنی، پاسهای عمقی و ... هنوز هم جزو برنامه و تاکتیکهای پرسپولیس است اما از بازیهای زیبا و چشم نواز پرسپولیس پارسال تنها رگه هایی باقی مانده و در بسیاری موارد، پرسپولیس هم مثل سایر تیمها بازی میکند و خبری از آن بازی های زیبای پارسال نیست؛ اما چرا؟!
امسال و از بازی اول حریفان پرسپولیس تاکتیک دفاع اتوبوسی و ضد فوتبال را اتخاذ کرده اند.
دفاع ۱۱ نفره در یک سوم دفاعی خودی، وقت تلف کردنها و مصدومیتها از همان دقایق ابتدایی بازی، باعث میشوند که پرسپولیس برانکو نتواند بازی همیشگی خود را به نمایش بگذارد. در مواجهه با دفاع چند لایه جلوی دروازه امکان پاسکاری تک ضرب، دریبل زنی، پاس عمقی و ... وجود ندارد و پرسپولیس به ناچار رو به سانتر کردن توپها مثل سایر تیمها می آورد اما میبینیم که با وجود دفاع موسوم به اتوبوسی حریفان، باز این پرسپولیس است که بیشتر از هر تیم دیگر بر اساس تاکتیک، پاسکاری و تکنیک فردی بازیکنان صاحب بیشترین موقعیت در بین سایر تیمهای لیگ برتری است.
با این وجود نه تنها لیگ ما از کسل کنندگی در نمی آید، بلکه تیمها با این سیستم ضد فوتبال جلوی پرسپولیس نمیگذارند یک تیم هم که میخواهد قشنگ بازی کند، بازی کند.
