فوتبال و سیاست _ کشور آلمان _ بخش دوم
در اثنای جنگ جهانی دوم ، آلمان نازی شیوه جالب و دو عین حال غیر منتظره ای از خود نشان داد و آن اینکه در کشور های تحت اشغال ، گو اینکه ترس و خفقان ایجاد می کرد ، ولی از دخالت در امور ورزشی آنان اجتناب می ورزید ! مثلا در دانمارک ،طی دوره اشغال حتی یک مسابقه هم تعطیل نشد و برگزاری مسابقات به قوت و نظم خود باقی بود . کما اینکه طی همین دوره سوئد و دانمارک هفت بار با هم مسابقه دادند . این مسابقات باعث می شد که تماس دانمارک با دنیای آزاد قطع نشود و از دیگر سو همبستگی مردم تا حدودی حفظ شود .
کشور بلژیک هم یک چنین وضعی داشت و تنها طی سال های بحرانی 41 – 1940 بود که از فوتبال محروم ماند و کشور هلند فقط یک سال ( 1944 که جنگ جهانی به اوج خود رسیده بود ) . حتی فرانسه اشغال شده هم اجازه یافت یک تورنمت ترتیب دهد و برای شرکت در این تورنمت از کشور های تحت اشغال و کشور های آزاد دولت دعوت به عمل آورد . فقط در لهستان بود که قشون هیتلری فوتبال را به طور کامل خفه کرد .
" بایکوت "
وقتی آلمان در جنگی که خود برافروخته بود ، سرانجام به سال 1945 از متفقین به طور کامل شکست خورد ، کشور های پیروز حاظر نشدند با آلمان همچون " آلمان در زمان پیروزی " رفتار کنند . شدت تحریم و بایکوت به حدی و مرزی رسید که اجازه شرکت در بازی های المپیک 1948 هم به آلمان داده نشد و فیفا رسما اعلام کرد که هر کشوری با آلمان بازی کند بی تردید و بدون چون و چرا از فدراسیون بین المللی اخراج خواهد شد .
ولی ، سوئیس یک بار دیگر _ نظیر سال 1920 _ به کمک آلمان شتافت و راه را برای ایجاد تفاهم بین آلمان و فیفا هموار ساخت .
تفاهم از هنگامی آغاز شد که قشون اشغالگر آمریکا در آلمان _ که ستادش را در شهر اشتوتگارد بر پا کرده بود _ به یک افسر متخصص ورزش نیازمند شد . چون در میان پرسنل ارتش آمریکا چنین افسری را نیافتند یک افسر دانمارکی ررا که " آکسل.ک.نیلسن " نام داشت و یکی از شرکت کنندگان در بازی های المپیک بود ، استخدام کرد .
نیلسن عاشق فوتبال بود و برای احیای فوتبال آلمان _ به ویژه در منطقه تحت اشغال آمریکا _ بسیار زحمت کشید . همو بود که پس از چانه زدن های بسیار ، بالاخره موافقت نایب رئیس فدراسیون فوتبال سوئیس " گوستاوویدرکر " را برای انجام یک مسابقه با تیم اشتوتگارد جلب کرد .
نیلسن زرنگی به خرج داد و به منظور رو به رو نشدن با اعتراض فیفا ، دعوت نامه را با امضای حکومت نظامی آمریکا به زوریخ فرستاد .
وقتی در ماه اکتبر سال 1948 ویدرکر به اشتوتگارد رفت ، یک صندوق لیمو ترش و چهار توپ فوتبال ساخت انگلستان برای " ادموند کوتن " کاپیتان تیم اشتوتگارد و ملی پوش آلمان سوغات برد .
بازی دو تیم زوریخ و اشتوتگارد را 70 هزار تماشاگر تماشا کردند و دیدند که چگونه تیم اشتوتگارد تیم زوریخ را به آسانی 6 بر 1 در هم شکست .
در سال 1950 که فدراسیون فوتبال آلمان دوباره به عضویت فیفا درآمد ، باز سوئیس اولین کشوری بود که با آلمان مسابقه داد .
ادامه داره ...
