آرسن ونگر شخصیت منفور این روزهای آرسنال کسی بود که باشگاه رو از یک مسیر دشوار و سخت و با مدیریت دقیق عبور داد. اما یک دفعه چه بلایی سر آینده بینی و هوش این مربی و مدیر موفق آمد؟! بعد از اتمام بدهی های سنگین حاصله از ساخت ورزشگاه در دو سال اول هر دفعه یک ستاره درجه یک به تیم اضافه شد و نوید اوج گرفتن باشگاه به روزای خوب رو میداد، اما فصل بعد از آن با خرید تنها یک دروازه بان مطمئن و لجبازی با نظر تمامی کارشناسان در مورد نقاط ضعف باشگاه که قابل ترمیم از داخل نیستند کمی اوضاع رو پیچیده کرد. در همان فصل به دلیل این لجبازی قهرمانی و تمامی سود حاصل از آن در همه ابعاد از دست باشگاه رفت. این فصل با خرید یک مهاجم ژاپنی ، که میتوان گفت از عدم اجازه ی بازی در لیگ برای آن مطلع بودند چون قوانین رو میدانستند، تلاش مضحکانه ای صورت گرفت تا هواداران رو ساکت کنند. در دو بازی اول ضربه ی نبود مهاجم تخصصی رو خوردیم و در همین اول فصل میتوان به طور مطمئن گفت آرسنال نهایتا بتواند به جمع 5 تیم اول راه یابد. در بخش دیگری که تمامی مشکلات یک باره چند برابر شد یعنی دفاع با خرید یک بازیکن آینده دار و عدم خرید بازیکنی که مشکلی را برطرف کند دهن کجی دیگری به هواداران و منتقدان صورت گرفت. ضربه ی این بخش هم در بازی اول خوردیم و در آینده دوباره خواهیم خورد.کافیست کوشیلنی مصدوم شود! تا اوضاع دفاع تبدیل به فاجعه ای برای تیم شود. بازیکنانی که به باشگاه لینک می شوند به جاه طلبی تیم نگاه میکنند به رفتار مربی تیم نگاه میکنند و شرایط آینده ی آرسنال و به خصوص مربی رو نا مطمئن میبینند و نمیدونند آیا آینده ای وجود دارد یا خیر!؟ همه دنیا روند تیم رو در حال سقوط به دره میبینند اما راننده در هپروت خودش غرق شده است! وقتی آن ها مصاحبه های خنده دار و بی معنی مثل حقوق 600 کارمند که در سال حقوق یک هفته بازیکنان هم روی هم نمیگیرند، می گویند این مرد عقلش را از دست داده! برای چی به آنجا بروم! یک زمانی آرزوی کار کردن با ونگر برای هر بازیکنی وجود داشت اما الان ترس جای آن را گرفته است. وقتی میبینند ونگر دچار عادت رفتاری در چیدن ترکیب شده و تلاش های بازیکنان در به دست آوردن بازی در مسابقات بی تاثیر است و... میترسند که بروند و نیمکت نشین ژیرود و مرته ساکر شوند! با توجه به شرایط فعلی می توان فهمید که ستاره هایی مثل ازیل و سانچز و جوانان درخشانی مثل بیرین به زودی از تیم خواهند رفت. بازیکنان بزرگ تشنه ی قهرمانییند و جاه طلبند وقتی خریدی که آن ها را در این راه یاری بکند انجام نمی شود با یک محاسبه ساده می گویند من 3 سال دیگر روی فرم خوبم هستم پس چرا خودم را برای باشگاهی که قهرمانی نمیخواهد تلف کنم! از این به بعد هر بازیکنی از تیم برود به هیچ وجه خائن نیست بلکه کاملا حق دارد. خائن اصلی حاکمیست که در اثر پیری یا... دچار جنون شده است شاید عدم موفقیت با روشی که سالها به آن اعتقاد داشت او را دیوانه کرده است! شاید هم ما دیوانه ایم:)) و اون عاقل! اما چیزی که واضح است ونگر و مدیریت حدود 10 روز برای سقوط در دره ی بحران یا خروج از بحران وقت دارند. بعد از عدم خرید مناسب در هر نتیجه ای غیر از برد باید منتظر حواشی وحشتناکی باشند که ستون های اقتصادی باشگاه را نابود خواهد کرد. شاید ونگر با عدم خرید و نتایج نا مطمئن در وسط فصل با فضاحت برود! خودش میداند و خودش. خوب رفتن یا با نفرت هواداران رفتن، ای کاش درک میکرد اما بعید میدونم. --- پ ن: بنده تا دو سال پیش نهایت احترام رو برای ونگر میذاشتم و با تک خریدای خوبش کنار میومدم اما شرایط جنگ و صلح فرق دارد. وقتی جزیره وارد فاز جدیدی شده نمی شود با همان شیوه قدیمی ادامه داد. مثل زمان عبور از جنگ با شمشیر به تفنگ میمونه! با شمشیر به جنگ سلاح گرم رفتن احمقانه است! واقعا نمیدونم چه طور اون هوش و ذکاوت یک دفعه به این وضع در آمده است؟!