اول از همه سلام! خیلی توضیح خاصی ندارم بدم... فقط اینکه من پرسپولیسیم اما نظراتم بدون هیچ تعصبی هستش.. قبل از اینکه طرفدار پرسپولیس باشم فوتبال ایران رو دوست دارم و قبل از هرچیز بگم تعصبی به موضوع نگاه نکردم امیدوارم از این دید به من نگاه نکنید که پرسپولیسیم مرسی اه -_- :D
و در آخر از طرفداران پرسپولیس ( و همینطور استقلالیای عزیز ) انتظار دارم که اینجا کری نخونن و مسخره نکنن و از کلماتی همچون فرش نشدن مگه و اینا استفاده نکنید انصافا بیاید منطقی بحث کنیم 4تا چیز بهمون اضافه شه
خب بریم برای مقاله :D امیدوارم بخونید
—------------------------------------------------------
لیگ شانزدهم مدتی است که شروع شده و 4هفته هم از آن گذشته. وقتی به جدول تیم ها در این 4هفته نگاه می کنیم، ابتدا جایگاه استقلال در جدول توجه مارا به خود جلب می کند و چندین سوال در ذهن ما نقش می بندد:
عامل این ناکامی چیست؟
آیا استقلال می تواند از بحران خارج شود؟
آیا منصوریان راه خود را پیدا می کند؟
آیا وضعیت استقلال امسال همانند پرسپولیس پارسال است؟
و چندین پرسش دیگر مشابه همین ها.
اما واقعا چرا استقلال با وجود ستاره های خوب و حمایت هواداران و علی منصور، هنوز نتوانسته خودش را اثبات کند؟
قصد دارم این وضعیت را از چند جهت مورد بررسی قرار بدم. ولی پیش از آن به بررسی کلی و اهداف منصوریان خواهم پرداخت. ( چقد ادبی نوشتم عادت ندارم :D )
—-
-بررسی کلی: منصوریان پیش از شروع فصل چه اهدافی را در سر داشت؟
انتظار ها از منصوریان بالا بود. هواداران استقلال مدت ها بود بازی زیبایی از تیمشان نمی دیدند و تاکتیک آن ها در اغلب بازی ها دفاعی بود. جدای این مبحث پس از دربی روحیه ی آن ها خدشه دار شده بود چرا که نظاره گر شکست و تحقیر تیمشان بودند. اینجا بود که بعد ا ز پیروزی نفت مقابل پرسپولیس که باعث شد منصوریان قهرمانی را از چنگ پرسپولیس دربیاورد، هواداران استقلال نسبت به این موضوع واکنشی احساسی نشان دادند و خواهان حضور علی منصوریان، روی نیمکت تیم خود شدند.
منصوریان بارها در مصاحبه های پیش فصل از شکست پرسپولیس سخن گفت و بازیکنان هم از هدفشان برای سربلندی در داربی سخن گفتند.
پس اهداف منصوریان بیشتر از آنکه قهرمانی در لیگ برتر باشد، بازی زیبا و البته پیروزی در داربی بود. همین اهداف باعث شد که علی منصوریان فکر انقلاب کردن در استقلال به سرش بزند و کارهایی کند که در این چند سال استقلال با آن بیگانه بوده.
همین تفکر منصوریان باعث شد که از جهت روانی لطمه ببیند و در تصمیم های اول فصلش تاثیر های به سزایی بگذارد. به بررسی چند مورد می پردازیم:
——
1- خرید برای رفع نیاز یا چشم و هم چشمی؟ نتیجه ی بزرگ نمایی بیش از حد دربی...
حواس منصوریان بیشتر از آنکه به استقلال باشد، به پرسپولیس و دربی بود. بارها در مصاحبه های خود اعلام کرد که قصد بردن پرسپولیس را دارد.
همین اتفاقات باهث شد تا برخی خرید های منصوریان بیشتر از آنکه برای رفع نیاز باشد، به خاطر مقابله با پرسپولیس و اصطلاحا "چشم و هم چشمی" با پرسپولیس انجام شد. بیایید باهم چند خرید استقلال را بررسی کنیم. استقلال به جای جذب پژمان منتظری کنعانی زادگان پر ادعارا خرید اما فشار روانی حاصل از قرارداد وی با پرسپولیس باعث تخریب کنعانی زادگان شد. کاوه رضایی به نظر می رسید پیش از مذاکره با پرسپولیس، با استقلال توافق کرده.
فرشید باقری هم دیگر خریدی است که به نظر می رسید بیشتر از آنکه برحسب نیاز باشد، به خاطر رقابت خریداری شده. استقلال در خط میانی از نبود یک بازیساز رنج می برد و از طرفی، امید ابراهیمی بیش از آنکه خود را یک بازیساز نشان دهد، یک هافبک مخرب بوده. فرشید باقری نتوانسته عملکرد خوب چشمی در امور دفاعی را تکرار کند و امید ابراهیمی هم در بازیسازی چندان موفق نبود. از طرفی خرید دیگر استقلال، بختیار رحمانی هم با روز های اوج خود پس از مصدومیت فاصله ی بسیاری دارد و استقلال باز هم همانند سال های گذشته به خاطر خلا بازیساز، به سانتر های خسرو حیدری روی آورد.
به نظر می رسد منصوریان تحت تاثیر جوی که روی تیم سنگینی می کند تصمیمات خود را گرفته است.
—-
2- انقلاب عجولانه ی منصوریان
گفتیم هواداران استقلال، منتظر دیدن بازی زیبا و هجومی از تیمشان بودند. همین باعث شد منصوریان را به این فکر بیاندازد که انقلابی در استقلال ایجاد کند. اما این عمل منصوریان نوعی خودزنی محسوب می شد. بازیکنان استقلال در این چند سال با سیاست های قلعه نوعی و مظلومی کار کرده اند. با تفکر آن ها تمرین کرده و تاکتیک های آن ها را اجرا کرده اند. همین باعث بروز ناهماهنگی و مشکلات بسیاری در استقلال شد. تجهیزاتی که شاید برای یک انقلاب بسیار مفید باشن، اما قبل از هرچیز، این تغییرات نیازمند تفکر و برنامه ی مناسب هستند.
مسئله ی دیگری که می توان بیان کرد، این است که تبحر منصوریان بیشتر در کارهای دفاعی است تا هجومی و شاید عوض کردن تفکر خودش هم باعث شده تمامی برنامه ها به درستی اجرا نشود.
—-
3-منظور از "فضای فرشینگ" منصوریان چه بود؟
4گل از 6گلی که استقلال مقابل رقیبان خود دریافت کرد در نیمه ی دوم به ثمر رسیدند. استقلال در نیمه ی دوم قدرت نیمه ی اول را نداشت و شاید از لحاظ بدنی کم می آورد.
استقلال در بازی نخست نیز مقابل نفتی که تازه بسته شده بود عملکرد مناسبی نداشت و بازی را دست رقیب داده بود. مقابل نفت آبادان در دهه دقیقه ی پایانی برد را با باخت عوض کرد.
منصوریان در مصاجبه ی خود اعلام کرد که هنوز به "فضای فرشینگ" خود نرسیده ایم و نیازمند زمان هستیم. اما سوال اینحاست که منصوریان که وقت کافی برای آماده سازی تیم را داشته، چرا بعد از 4هفته هنوز نتوانسته تیم خود را از لحاظ بدنی به شرایط آرمانی برساند؟ به نظر می رسد تمرینات بدنسازی منصوریان اشتباه بوده چرا که ضعف بدنی پس از 4هفته قابل قبول نیست.
جالب اینجاست که چرا در نقت این مشکلات نبود؟ به نظر من این هم برمی گردد به عوض شدن تفکر منصوریان که باعث شد کار همیشگی خود را انجام ندهد.
شاید بخشی از این اشتباه به تفاوت تفکر منصوریان با مظلومی و قلعه نویی نیز برگردد.
—-------------------------
این ها همه ی نکاتی بود که به نظر می رسید از عوامل اصلی ناکامی استقلال در شروع لیگ باشد. حال تعطیلی این چند روز لیگ فرصت خوبی برای منصوریان است تا اشتباهات خود را جبران کند و به آماده سازی تیم بپردازد. جدای این مسائل استقلال بزرگترین نکته ی مثبتی که دارد، حمایت هواداران خود است. حمایتی که منصوریان باید قدردان آن باشد..
نظر شما چیه؟ :)
