من خودم انتقاد دارم به سبک بازی و ناهماهنگی بازیکنا. اصلی ترین دلایلش هم تازه اضافه شدن لژیونرها و نیز نداشتن بازیه تدارکاتی واسه هماهنگ شدنه.دقیقا مثل جام ملتها که بازی به بازی در حال اوج گیری بودیم. انتقاد دیگه ام قرار ندادن محمد انصاری جای حاج صفیه که واقعا خوب نیست تو دفاع چپ .طارمی باید پشت مهاجم باشه نه گوش چپ.دژاگه بهتره اونجا باشه.رضاییان هم آماده نیست و ایرانپوریان خیلی بهتر میتونست به تیم ملی کمک کنه. ولی مهم ترین دلیل اینکه کیروش زیاد دست به تیمش نمیزنه اینه که بازیکنا با احساس آرامش بیشتر و تعلق خاطر بیشتر به سرمربی، تیم ملی رو خانه ی خودشون بدونن و براش بجنگن نه اینکه مثل قدیم تیم ملی صرفا ویترین فوتبالمون باشه و تایه بازیکن افت کرد سریع بدون هیچ دلجویی از تیم خط بخوره. اما صحبت های دوروز پیش طباطبایی در رسانه ی ملی یا تهدیدهای رنگی مالنوردان برانکو (که بازم میگم خودش خیلی باشرف تر از این حرفاس) که سرمربی رو و طر کل تیم ملی رو تهدید و تمسخر میکنن و جوری از کیروش و تیمش انتقاد میکنن به خاطر ناهماهنگی و اینا انگار خودشون نبودن که تا دیروز مخالف اردو و بازی تدارکاتی تو اون مقطع طلایی بودن،رو چی اسمشو میشه گذاشت، این دیگه انتقاد نیست .سوزش از برد دقایقه پایانیه برای یه سری که منتظر مساوی بودن تا دهنی سرویس کنن که آرزو به .... موندن.این رو کجا یه دل میشه گذاشت؟ اصن تو دل که نمتونن برن.. من که سانترشون کردم جناح چپ تا ببینیم چ میشه.شما رو نمیدونم