مدال های ورزشمون در المپیک ها رو ببینیم متوجه میشیم زور و قدرت بدنی حرف اول رو میزنه تو ورزشمون! مثلن کشتی بیشتر از هر چیز زور و هل دادن حرف اول رو میزنه کسی که از نظر قدرت بدنی پایین باشه خیلی سخته موفق بشه.برعکسش جودو هست که بیشتر به فن و تکنیک وابسته است.در کشتی موفقیم و در جودو نه! وزنه برداری هم که مشخصه زور حرف اول رو میزنه! تکواندو و کاراته هم که ورزش های رزمی و بزن بزنه.شاید این به روحیه ما ایرانی ها برمیگرده! مثلن تو جودو که گفتم و یا دومیدانی و ژیمناستیک و شنا هم که تکنیک و فن و بدنسازی علمی اصل اول هست هیچ وقت مطرح نبودیم.دوچرخه سواری بهمین شکل.پینگ پونگ و تنیس و بدمینتون و شمشیربازی هم بهمچنین.البته یه استثنائاتی مثل مجتبی عابدینی هم ممکنه خودی نشون بدن.دومیدانی هم پرتاب دیسک که اونم بیشتر بستگی به زور داره حدادی اتفاقی پیدا شد وگرنه کلی رشته داره که بیشتر با تکنیک و فن و تکنولوژی سرو کار داره...و ورزشهای زیاد دیگری مثل انواع تیراندازی ها و اسب سواری و ورزشهای تیمی البته... بهرحال ممکنه کسی بگه فقط ایران که نیست کلی کشور دیگه هم هستند! در حالیکه ایران بعنوان تمدن باستانی که حرفی برای گفتن داشته در تاریخ نباید با این کشورها مقایسه بشه.باید جایگاه سه کشور برتر آسیا و جزو ده کشور برتر جهان باشیم.به این فکر کرده اید آیا؟!