ايمان،بزرگترين دارو
يكي از روانپزشكان برجسته به نام دكتر كارل جايگ، در صفحه 264 كتاب (انسان معاصر در جستجوي آرامش) مينويسد:
در طي سي سال گذشته افراد زيادي از گوشه و كنار جهان براي مشاوره نزد من آمده اند و من، صدها بيمار را معالجه كرده ام. بيشتر اين بيماران، نصف دوران زندگي را سپري كرده بودند. يعني بالاتر از سي و پنج سال سن داشتند و مشكل همه، به اين بر ميگشت كه فاقد پناهگاهي دینی و معنوی بودند كه از درون آن، به زندگی بنگرند؛ ميتوانم بگويم: در مجموع همه آنها بدين خاطر بيمار بودند كه از آنچه دین، به مومنان ميبخشد، بهره مند نبودند و هركس كه ایمان واقعي نداشته باشد، بهبود
نمييابد.
{وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا} [طه : 124]
و هر كس از ياد من رويگرداني
نمايد، زندگي دشوار و تنگي خواهد داشت.
{سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ } [آل عمران : 151]
(در دل كساني كه كفر ورزيده اند، به سبب شركشان به خدا، ترس و هراس خواهيم انداخت)
ۚ {ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا ۗ وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ} [النور : 40]
(تاريكيهايي كه برخي روي برخي ديگر قرار دارند؛ هنگامي كه
دستش را بيرون ميكند، نزديك است كه آن را نبيند و هر كسي كه خداوند، براي او نوري قرار نداده، نوري ندارد)َ
