شهر لچه در جنوب ایتالیا و دقیقا در پاشنه چکمه بزرگ اروپا قرار دارد. شهری کم جمعیت که افتخارات تاریخی آن باعث مباهات اهالی فرهنگ دوست آن است. در سال ۱۹۷۳ در خانواده جوزپه ماتراتزی کودکی به دنیا آمد که اورا مارکو نام گذاری کردند. جوزپه ماتراتزی مدافع قدرتمند تیم بزرگ این شهر کوچک بود که از بخت بد او ، لچه در آن زمان در سری C بازی میکرد اما همواره از وی به عنوان بازیکنی با ظرفیت های بالاتر یاد میشد. بعدها وی به رجینا و سپس باری پیوست و زمانی که مارکوی کوچک ۵ ساله بود ، در سال ۱۹۷۸ کفش هایش را آویخت. اما عرصه مربیگری برای وی متفاوت تر بودو خیلی زود و در حالی که ۳۳ سال داشت کار مربیگری را آغاز و توانست ۱۰ سال بعد سرمربی لاتزیو شود. مربیگری در برشا ، پیاچنزا ، اسپورتینگ لیسبون ، کالیاری و باری از مهم ترین مراحل کار این مربی موفق بوده است.
بودن در کنار چنین پدری سبب شد تا خیلی زود استعداد مارکوی کوچک کشف و پدر از او یک بازیکن بزرگ بسازد. نخستین گام های حضور در فوتبال حرفه ای را مارکو با حضور در مدرسه فوتبال مسینا تجربه کرد. در سال ۱۹۹۳ و در حالی که ۲۰ سال سن داشت با تیم آماتور مارسالا که در سری C2 کار میکرد قرارداد بست و به مدت یک سال در خدمت این تیم قدیمی اما بدون افتخار بود. سال بعد او به یک دسته بالاتر دعوت شد و در تیم تراپانی که در سری C1 حاضر بود ، به بازی مشغول شد.
آن ها همان سال در یک قدمی صعود به سری B قرار داشتند که ناباورانه بازی پلی آف را به تیم گوالدو واگذار کردند. استعداد مارکو اما به خوبی در دید قرار گرفت و به همین سبب سال بعد به پروجا پیوست.
باشگاه پروجا از باسابقه ترین اما بی ثبات ترین باشگاه های ایتالیاست که به دلیل مدیریت غلط همواره بین سری های A ، B ، C در رفت و آمد بوده است. یک فصل حضور مارکو در این تیم نتوانست آنگونه که باید نظر مربیان را جلب کند و به همین سبب ، مارکوی ۲۳ ساله فصل بعد را در باشگاه کارپی در سری C گذراند. اما او بازیکنی نبود که اینگونه جا به جایی ها باعث سرخوردگی و دوری اش از مسیر اصلی شود. او با بازگشت به پروجا در فصل ۹۸_۱۹۹۷ چنان درخششی از خود نشان داد که سران آبی های بندر لیورپول را مجاب به خرید خود کرد. اورتون در سال ۹۸ در حالی وی را به خدمت گرفت که توان نفوذی او از توان دفاعی اش چیزی کم نداشت و او را به عنوان یک مدافع گلزن میشناختند.
جزیره اما برای مارکو چندان خوشایند نبود. او که تنها یک فصل تجربه بازی در سطح اول فوتبال کشورش را داشت ، وارد سرزمینی شده بود که زبان ، آب و هوا ، نوع فوتبال و حتی روش زندگی آدم هایش با آنچه ماتراتزی در زندگی اش تجربه کرده بود متفاوت می نمود : « وقتی برای اولین بار پا به بندر لیورپول گذاشتم ، غروب سرد و هوای ابری آن دلگیرم کرد. من در آنجا غریبه بودم. ایتالیایی سرزنده کجا و انگلستان ابری کجا ؟ اما خیلی زود توانستم بر غم ایجاد شده در وجودم غلبه کنم. با خود گفتم تو که توریست نیستی. تو برای کار آمده ای و شرایط هر چه باشد ، باید به کاری که بر عهده گرفتی برسی. این بود که با جدیت به فوتبال پرداختم.» قرارداد ۵ ساله با اورتون تنها یک سال دوام داشت و به درخواست خود مارکو ، او دوباره راهی پروجا شد.
حاصل ۲۷ بازی مارکو در لباس آبی ها ، دو گلی بود که یکی را به میدلزبورو در لیگ و هادرزفیلد در جام حذفی زد. دو سال بعد را با ۵۱ بازی و ۱۵ گل در پروجا و در سری A گذراند. او رکورد گلزنی یک مدافع در سری آ که قبل از آن در اختیار دانیل پاسارلای آرژانتینی بود را شکست. بعد از آن ماسیمو موراتی با تجربه هم پسر قد بلند جنوبی را با مبلغ ۱۰ میلیون یورو به اردوگاه نراتزوری آورد.
ادامه دارد ...
