طرفداری- کارلوس آلبرتو شاگرد ژوزه مورینیو در پورتو، یک مصاحبه احساسی درباره مربی پیشین اش انجام داده است. او که در یک برنامه تلویزیونی در برزیل حاضر شده بود که در آن بازیکنان خاطرات جالب و خنده دارشان را بازگو می کنند، به شکلی کاملا جدی درباره آقای خاص حرف زد.
من از حرف زدن درباره او ناتوانم. او این گونه که در جهان جا افتاده، بدخلق نیست. او مردی بسیار احساسی است. کسی که مرا در دنیای فوتبال درک می کرد. دنیایی که البته زود به اتمام رسید. او نقش پررنگی در زندگی من داشته است. او زندگی مرا عوض کرد و حتی در خارج میدان چیزهایی را به من آموخت که ذهنم را تغییر داد. افراد کمی از درون من آگاهند. وی به خوبی از چند و چون من با خبر بود. من تنها درباره شخصیت خودم صحبت نمی کنم، درباره ذهنیتم می گویم. بنابراین این شخص، یک استاد است.
به گزارش اسپورت ویتنس، او ادامه داد:
من به (واندرلی) لوکزومبورگو، موریسی (رامالیو)، ریکاردو گومژ، دوریوال (جونیور)، ژوئل سانتانا و تمامی مربیانی که با آن ها کار کردم و بر زندگی من تاثیر بسزایی گذاشتند، احترام می گذارم.
ولی با تمامی احترامی که برای آن ها قائلم، اینجا هستند؛ او (مورینیو) خیلی از آن ها سر تر است. او فراتر از حد طبیعی است. من آخرین بار دو سال پیش بود که با او حرف زدم. نمی توانستم گریه کنم، چون فرزندانم در حال تماشای من بودند.
در سال 2008 و زمانی که مورینیو در برزیل حاضر بود، زمانی که یک خبرنگار از او پرسید که کدام بازیکن برزیلی را می پسندد، وی پاسخ داد:
کارلوس آلبرتو. دوست دارم باز هم او را ببینم. دوست دارم گوشش را بکشم. چون این مرا اذیت می کند؛ بابت این که می بینم بازیکنی در 18 سالگی قهرمان لیگ قهرمانان شده است. او در هجده سالگی برابر منچستر (یونایتد) و در فینال لیگ قهرمانان بازی کرده؛ در بالاترین سطح. این مرا آزار می دهد که وی در این مقطع، در جایگاهی نیست که استعدادش را داشت. دوست دارم که روزی، بار دیگر او را ببینم.
گفتنی است که کارلوس آلبرتو تنها یکسال و آن هم در سال 2004 برای پورتو بازی کرد. پس از آن، وی دائما در حال تغییر باشگاهش بوده و اینک در فیگوئرنزه توپ می زند؛ یکی از کوچکترین باشگاه های حاضر در دسته اول فوتبال برزیل. او هم اکنون 31 ساله است و احتمالا دیگر به آن سطحی که مورینیو فکرش را می کرد، نخواهد رسید.