طرفداری- اگر از طرفداران فوتبال بپرسند که خاطره انگیز ترین فوتبال باشگاهی در قرن جدید کدام مسابقه است، قطعا بسیاری از آن ها فینال لیگ قهرمانان سال ۲۰۰۵ را انتخاب می کنند. لیورپول در حالی که ۳-۰ از میلان عقب بود، در کامبکی رویایی بازی را ۳-۳ کرد و حریف قدرتمند خود را در ضربات پنالتی شکست داد.
فیلیپو اینزاگی، مهاجم وقت میلان که آن بازی را به دلیل مصدومیت از دست داد، درباره فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۵ با فرانس فوتبال گفتگو کرد:
تا دقیقه آخر تمرینات سعی کردم خودم را برسانم و حداقل روی نیمکت قرار گیرم اما موفق نشدم. من از روی سکو ها شاهد آن سناریوی غمناک بودم. در نیمه اول عالی بازی کردیم و ۳-۰ جلو افتادیم. اما بقیه اش را می دانید.
اما دو سال بعد، میلان انتقامش را از لیورپول گرفت و اینزاگی در فینال ۲۰۰۷ آتن دو بار دروازه لیورپول را گشود و تیمش را قهرمان کرد. او افزود:
وقتی پیرلو پشت آن ضربه آزاد قرار گرفت، به من نگاه نمی کرد. من دو گل مشابه گلم به لیورپول قبلا به اینتر و امپولی زده بودم. هدف من این بود که اگر دروازه بان توپ را دفع کند فورا به توپ ضربه بزنم. همچنین من می دانستم که پیرلو قرار است توپ را به کجا بفرستد. شانس هم با من یار بود.