تقریبا تمامی تحلیلهای رسانه های معتبر مقصر نتایج اخیر یونایتد را یک نفر می دونن... ژوزه مورینیو.. از اشکلات فنی و تاکتیکی که مهمترین آن عدم پلن واضح در تیم و حتی اشتباهات در ترکیب اولیه و سیستم و تعویض ها در جریان بازی و ... بیشترین نکاتی که مطرح شده اند در زمینه های فنی : نقش پوگبا در تیم ... نقش وین رونی و اینکه نباید در ترکیب اصلی باشه .. سیستم 1-3-2-4 ... عدم توجه به مرکز ..عدم دوندگی تیم... بازی با توپ بسیار ضعیف... و .... اشکالات عمده ای هم در زمینه آمادگی روانی تیم مطرح شده که اینهم به مدیریت ضعیف مورینیو ارتباط داده شده ..
نکته جالب اینجاست که تمامی نکاتی که اکنون به عنوان نقطه ضعف بیان می شود در روزگار نه چندان دوری همگی جزو نقاط قوت مورینیو محسوب می شدند اما فصل به فصل انعطاف پذیری ذهنی ، روانی و تاکتیکی او کم و کمتر شد.. درحالیکه رقبای او مثل پپ گواردیولا مسیر کاملا متفاوتی را انتخاب کرده اند. در گذشته گواردیولا بیش از هر مربی دیگری متهم به جزم گرایی می شد اکنون و در باشگاه منچستر سیتی تنوع و انعطاف پذیری تاکتیکی بالایی را نشان داده است.. کلا مسیر این دو مربی کاملا برعکس شده ... برخلاف بسیاری از نظرات مبنی بر ناموفق بودن پپ در بایرن مونیخ ، به نظر من او موفق شد در این سه سال به تنوع تاکتیکی زیادی برسد بطوریکه استفاده از سرعت و حتی ضدحمله زدن به تاکتیکهای او اضافه شد البته خیلی از مونیخی ها اینکار او را سواری گرفتن از بایرن مونیخ قلمداد کردند ولی در هر صورت مسیر رو به رشدی را ادامه داد درحالیکه مورینیو فصل به فصل محافظه کارتر و خشک تر شد.انسجام ذهنی این دو مربی در حال حاضر اصلا قابل مقایسه نیست و هرچی بهم ریختگی در کار مورینیو میبینیم بجای آن هماهنگی و انسجام در مدل مربیگری گواردیولا دیده می شود....
