طرفداری- وینچنزو مونتلا، سرمربی سابق فیورنتینا قرار است فردا به آرتمیو فرانکی بازگردد، جایی که سه سال به یاد ماندنی را در آنجا گذراند. پیش از دیدار حساس فردا، مونتلا مقابل خبرنگاران حاضر شد و به سوالات آنان پاسخ داد.
ما پیروزی های اخیرمان را فراموش کرده ایم و بر روی بازی فردا متمرکز هستیم زیرا مقابل حریف سختی قرار خواهیم گرفت. بازی سختی خواهد بود اما خواهیم دید در فرآیند پیشرفت، در چه مرحله ای قرار داریم.
مونتلا در مورد برنامه بازی های میلان شوخی می کند و می گوید:
راستی کی قرار است بازی های آسان ما شروع شود؟ آرزوی هر مربی این است که هر روز تیمش پیشرفت کند و چیز جدیدی به تیم اضافه شود. در مورد کاری که در تیم انجام می دهم بسیار خوش بینم.
در واقع این بازگشتی به آرتمیو فرانکی است وقتی مونتلا به خاطر استراتژی بد سران ویولا، این تیم را ترک کرد؛ وی در این باره معتقد است:
بسیار خوشحالم که به فلورانس بازگشته ام، دوستان زیادی در اینجا دارم و بی توجه به نتیجه بازی، در این شهر کمی خواهم ماند. برای همه احترام خاصی قائلم. من به سران فیورنتینا گفتم که انگیزه ای برای ادامه راه ندارم و واقعا هم نداشتم. پس از آن همه می دانیم چه اتفاقی افتاد. دوره من در ویولا باید به سر می رسید، من رابطه پرشور و شوقی با هواداران داشتم.
از مونتلا در مورد استفاده از جوانان با استعداد ایتالیایی در ترکیب میلان پرسیده شد، وی جواب داد:
هر مربی از کارکردن با جوانان خوشحال می شود زیرا بدین معنی است که شما می توانید آینده را بسازید. پرزیدنت برلوسکونی نیز خوشحال است که جوانان ایتالیایی در تیم اصلی بازی می کنند. داویده کالابریا را به خاطر خصوصیات قوی اش در میلان نگه داشتیم زیرا شما به راحتی می توانید کیفیت فوق العاده ای در وی مشاهده کنید. امبایه نیانگ عالی است اما باید بیشتر از این تلاش کند، باید یاد بگیرد در مواجهه با موقعیت های مختلف چکار کند، کی پاس دهد و چه موقع حفظ توپ کند. هم سوسو و هم نیانگ مسیر خوبی برای پیشرفت دارند، مثلث خط حمله ما برای رسیدن به لیگ قهرمانان اروپا کافی است. اگر ترکیب بازی فردا را همان ترکیبی انتخاب کنم که لاتزیو را شکست داد، بازهم به این معنی نیست که این ترکیب قطعی و اصلی است.
هواپیمای کوچک میلان در ادامه گفت:
تمرکز من بر روی بازی های پیش رو است و به نقل و انتقالات ژانویه فکر نمی کنم. هوندا؟ او یک بازیکن حرفه ای است و کم کم فرصت بازی پیدا می کند. در بازی های بزرگ همیشه این ترس وجود دارد که شاید رقیب از لحاظ تاکتیکی و تکنیکی نسبت به ما برتر باشد، اما نباید از لحاظ ذهنی برتر باشند زیرا جایی برای اشتباه نیست و به نمایشی در سطح بالا برای این بازی نیاز داریم.