یک دلیل عمده و مهم این تفاوت یا تبعیض، قدرت چانهزنی سرمربیان دو تیمه. کیروش به مرور شخصیت کاریزماتیک و تاثیرگذار خودش رو به روسای فوتبال دیکته کرد و با این کار هم برای تیم ملی تا حدی تونست امکانات تهیه کنه هم برای بازیکنان تشویقی و پاداش گرفته و میگیره. از اون ور، فوتسال هنوز مثل فوتبال در کانون توجهات نیست، سرمربی این تیم با چیزی که ما اسمش رو به درست یا غلط متانت، مظلومیت، سربه زیری و ... میگذاریم تیم رو تا اینجا آورد. قطعاً نمیشه به ناظم الشریعه ایراد گرفت که چرا مثل کیروش نبوده، ولی با توجه به اینکه بازیکنان هر دو تیم جوونهای دوست داشتنی همین مملکت اند و برای افتخار کشور تلاش میکنند، نباید اینطور بشه که برای گرفتن حق فوتسالیستها به فوتبالی ها طعنه و کنایه بزنیم. اونها مربی داشتند که برای حقشون جنگید و الا اونها هم با پول تو جیبی 200، 300 دلاری مثل سالهای پیش رو به رو بودند.
خلاصه که اینجا نکته ای است برای منتقدان کیروش...مربی کاریزماتیک درسته حقوقش بالاست، درسته انتظاراتش هم بالاست و بعضی وقتها هم یک بدقلگی هایی میکنه، اما شان و ارزش بازیکنها و کادرش و لباس تیم ملی فوتبال ایران رو بسیار بسیار بالا برده. ای کاش به مرور این اتفاق در فوتسال هم بیفته.
http://www.dgcatalog.com/2-tablet
