آقای برمر که طرفدار سر سخت باشگاه بوروسیا مونشن گلادباخ بود نوه‌‌اش را در مدرسه فوتبال SV Dohr که زیر نظر باشگاه بوروسیا مونشن گلادباخ فعالیت می‌کرد ثبت نام کرد. آندره تست فوتبال داد و قبول شد و دوره آموزشی‌‌اش شروع شد. سرنوشت، او را از این آکادمی فوتبال به بارسلونا رساند. پسر خرافاتي عاشق بازي در خط مياني! همه چيز از آنجا شروع شد كه پدربزرگي به نام اريك برمر تصميم گرفت تا نوه‌‌اش را در كلاس ورزش ثبت نام كند. او كه يك پليس در شهر مونشن گلادباخ بود، بدون آن‌كه به كسي خبر بدهد، براي نوه‌‌اش آندره تراشتگن تصميم مهمي گرفت. آقاي برمر كه طرفدار سر سخت باشگاه بوروسيا مونشن گلادباخ بود نوه‌‌اش را در مدرسه فوتبال SV Dohr كه زير نظر باشگاه بوروسيا مونشن گلادباخ فعاليت مي‌كرد ثبت نام كرد. آندره تست فوتبال داد و قبول شد و دوره آموزشي‌‌اش شروع شد. سرنوشت، او را از اين آكادمي فوتبال به بارسلونا رساند. فرزند كوچك خانه از آن روزها 20 سال مي‌گذرد. برمر معتقد بود كه نوه‌‌اش بايد قوي و سالم باشد و به همين خاطر قبل و بعد از جلسات تمريني به نوه‌‌اش ميوه و سبزيجات مي‌داد. تراشتگن فرزند كوچك خانه بود و مادرش رناته تربيت او را برعهده داشت. او برادري به نام ژان مارسل دارد كه 6سال از او بزرگ‌تر است و همواره به توانايي‌هاي برادر كوچكش ايمان داشت. تراشتگن در مدرسه‌اي در محله ريدث تا كلاس دوازدهم تحصيل كرد و توانست به دانشگاه تكنيكي شهرشان راه بيابد. در همان دانشگاه هم بود كه با نامزدش دانيلا جله كه در حال حاضر در بارسلونا در رشته معماري تحصيل مي‌كند آشنا شد. خانواده تراشتگن در محله ريدث زندگي مي‌كردند و مادر او همچنان همانجا به زندگي ادامه مي‌دهد و به حرفه‌‌اش كه مانيكور و انجام كارهاي زيبايي است مي‌پردازد. توني كامپوف يكي از همسايه‌هاي اين خانواده در مورد آنها مي‌گويد: «خانواده تراشتگن افرادي خوب و فروتن هستند و زندگي‌شان تغيير خاصي نكرده است.» هافبك هارتموث شورينگز اولين مربي آندره در دوران كودكي در مورد او مي‌گويد:«آندره تراشتگن فوتبالش را به عنوان يك مهاجم آغاز كرد و عملكرد خوبي هم داشت. او عادت داشت قبل از آغاز جلسات تمريني با توپ تمرين كند و بعد از تمرينات هم با دو پا به سمت دروازه شوت مي‌زد. هميشه مي‌گفت كه دوست دارد به عنوان هافبك مياني بازي كند. حركات پا به توپ او خوب بود و ديد خوبي به بازي داشت.» دروازه‌بان فعلي بارسا احترام زيادي هم براي اوليور كان قائل است و حالا هم مانوئل نوير را تمجيد مي‌كند. خرافاتي در مورد تراشتگن مي‌گويند: «او خيلي خرافاتي است. اگر كسي دستكش‌هاي او را به دست كند، او ديگر از آنها استفاده نمي‌كند و بلافاصله آنها را عوض مي‌كند.» البته اين تنها رفتار عجيب او نيست. او كه دومين دروازه‌بان جوان تاريخ باشگاه گلادباخ است كه درون دروازه اين تيم قرار گرفته، از مادر و خانواده‌‌اش مي‌خواست كه براي تماشاي بازي‌هاي او به ورزشگاه گلادباخ نيايند و دوست داشت تنهايي به مصاف چالش‌هاي مهم زندگي‌‌اش برود. در دربي اين تيم مقابل كلن كه با برد 5 بر يك گلادباخ به پايان رسيد، هيچ يك از اعضاي خانواده او، در ورزشگاه حضور نداشتند. هميشه وفادار تراشتگن ‌فرد خونسردي به نظر مي‌رسد و به ندرت احساساتي مي‌شود اما باشگاه گلادباخ را مثل خانه‌‌اش مي‌داند. گروهي از هواداران اين تيم در مورد تراشتگن مي‌گويند: «اينجا خانه او هست و خواهد بود. همه ما او را دوست داريم و افتخار تيم ماست.» اين دروازه‌بان جوان هميشه تيم جواني‌‌اش را تحسين مي‌كند و پدر بزرگش اريك هم همچنان هوادار سرسخت مونشن گلادباخ است.