هممون یادمونه که یه زمانی هرکی با منچستر فرگوسن تو الدترافورد یا میلان 9 سال پیش توی سن سیرو بازی داشت مو به تنش سیخ میشد و روی باخت تیمش شرط میبست.
اغلب میدونن والنسیا یادیپورتیوو لاکرونیا یه زمانی توی لالیگا یا اروپا برای همه دردسر ساز بودن. ولی چی شد؟. چرا الان کسی از دپور نمیترسه؟. چرا یه عده تا سال پیش میگفتن منچستر ایز بلو؟!. بعله . چون فوتبال بالا و پایین داره. چون شما هیچوقت همیشه نمیبرید. یه فصل قهرمان لیگ انگلستان میشید و فصل بعد در جایگاه دوازدهم جدول می ایستید! . ولی فکر میکنید وقتی منچستر با مویس یا فنخال توی زمین خودش شکست میخورد،تماشاچیها و هواداران بلیط بازی بعد رو نمیخریدن؟. هوادارای دیپورتیوو لاکرونیا دیگه ورزشگاه رو پر نمیکنن یا میلانیها دیگه به سن سیرو نمیرن؟. کسی که عاشق تیمشه تا دسته سوم هم با تیمش میمونه. کسی که خودشو هوادار یک تیم اعلام میکنه،فقط توی برد ها و جام ها و قهرمانی ها از تیمش حمایت نمیکنه، بلکه در حذف شدن ها، باخت ها و تحقیر شدن ها هم همون هواخواه سابقه. و درود به غیرت اون ها که پای تیم در حال باخت می ایستن و تشویق میکنن. بله، فوتبال یعنی این. پس بیاین ظرفیتمونو افزایش بدیم و تا چارتا امتیاز از دست دادیم نیایم همه چیز رو فراموش کنیم و به همه بدو بیراه بگیم. روز های خوب هم میرسند. پس اگر در روز های سخت با ما نیستید، در روز های شادی و قهرمانی ها هم با ما نباشید.اینطور هم غیرت خودتون زیر سوال نمیره و هم هواداران اون تیم به حزب باد و بی ریشه و دم دمی مزاج بودن متهم نمیشن. ممنون
