طرفداری - اتلتیکومادرید از امروز در حالی با وقفه بازی‌های ملی رو به رو می‌شود که شرایطش با مورد مشابه قبلی به هیچ عنوان قابل مقایسه نیست. تیم چولو حالا در لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا صدرنشین است.

به گزارش AS، زمانی که اتلتیکو دو بازی ابتدای فصل مقابل دو تیم تازه‌صعود کرده لگانس و آلاوز را با تساوی به پایان برد، شک و تردیدهای زیادی به سیمئونه و تیمش وارد شد. اما انگار وقفه بازی‌های ملی یک توفیق اجباری بود تا فینالیست فصل گذشته لیگ قهرمانان اروپا به خودش بیاید. 

در واقع، به بیان دقیق‌تر، روخی بلانکو که پیش از فیفا دی اول فصل، نه بردی کسب کرده بود و نه موفق به گلزنی در جریان بازی می‌شد، در فاصله 23 روز تا فیفا دی بعدی که از امروز آغاز می‌شود، آماری خارق العاده از خود برجای گذاشته که نشان از بازگشت این تیم به فرم چند فصل اخیر خود دارد. در هفت دیداری که شاگردان سیمئونه در این مدت انجام داده‌اند، 6 برد، 1 تساوی، 15 گل زده و تنها و تنها 1 گل خورده، بیلان کاری شگفت‌انگیز آن‌هاست.

6 بردی که مقابل تیم‌های سلتاویگو، اسپورتینگ خیخون، آیندهوون، بایرن مونیخ، دپورتیوو لاکرونیا و والنسیا به دست آمده است. این در حالی‌ست که تنها دیداری که اتلتیکو نتوانست پیروز میدان شود، بازی مقابل بارسا در نیوکمپ بود. حالا تیمی که گفته می‌شد راه گلزنی را بلد نیست، میانگین بیش از دو گل در هر بازی را از خود بر جای گذاشته و صدر جدول گلزنان لالیگا متعلق به شماره هفت آن‌هاست. همان تیم در تمام این هفت بازی تنها یک گل خورده تا از لحاظ آمار گل خورده، دروازه‌بانش - یان اوبلاک - را به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ باشگاه معرفی کند.

همان تیم حالا در دو تورنمنت و در رقابت با غول‌های اسپانیا و اروپا، صدرنشین است و کسی هم نمی‌تواند منکر کیفیت‌شان شود. این نکته را نیز فراموش نکنیم که علی‌رغم غیرقابل پیش‌بینی بودن فوتبال، اتلتیکو تا وقفه بازی‌های ملی بعدی که باید در فاصله 22 روز شش مسابقه برگزار کند - گرانادا، روستوف (رفت و برگشت)، مالاگا، سویا و رئال سوسیه‌داد - بازی‌های  آسان‌تری نسبت به بازی‌هایش در 23 روزی که گذشت در پیش خواهد داشت و احتمالا صدرنشین لالیگا و البته گروه D لیگ قهرمانان اروپا تا فیفا دی بعدی نیز تغییر نخواهد کرد!

آن‌ها حالا علاوه بر کلین‌شیت - که تقریبا به یک عادت در تیم سیمئونه تبدیل شده است - بازی‌هایشان را جوری می‌برند که حرف و حدیثی در آن نباشد. به احترام سیمئونه و تیمش برای چندمین بار و این بار برای بازگشتن از گور، کلاهمان را برمی‌داریم.