طرفداری - " یووه، تو دیگر چه می خواهی؟". این تیتر روزنامه توتواسپورت بود، یک روز پس از پیروزی شیرین در کارلو کاستلانی و افزایش فاصله با ناپولی به 4 امتیاز. وضعیت یوونتوس به خوبی با همین یک جمله تمام و کمال قابل وصف است. مکس آلگری استاد تغییر شرایط از وضعیت بحرانی به وضعیت باثبات است. او این مسئله را فصل پیش نشان داد و این فصل هم پس از یک سکته ناقص مقابل سویا و اینتر، بار دیگر یووه را به جاده ثبات رساند. البته نه صرفا آلگری، بلکه موقعیت استثنایی یوونتوس از لحاظ ترکیب و بازیکنانی که در اختیار دارد، تیم را به همین سو سوق می دهد. در شرایطی که شوک از دست دادن ویتسل در ددلاین، بسیار بزرگ به نظر می رسید و خلا جدی در خط هافبک ایجاد شده بود، اما آلگری و یووه باز هم با مدیریتِ داشته ها و استفاده حداکثری از امکانات، توانستند همان یووه مورد نظر را در اکثر مواقع در زمین به وجود آورند. با این حال کسی نمی تواند منکر شود که علی رغم تلاش های خیره کننده تیم مدیریتی در تابستان، هنوز سوء تفاهم های جدیِ فنی در یوونتوس وجود دارد. سوء تفاهم فنی که این بار بیشتر از آنکه مربوط به تاکتیک درون تیمی باشد، مربوط به اسکوادِ تیم می شود. آزمون های پیاپی در خط میانی چند روز مانده به ددلاین، در مطلبی تحلیلی - فنی به مهم ترین نیاز یوونتوس در روزهای پایانی نقل و انتقالات پرداخته بودم و امروز نیز سوء تفاهم اصلی حول همین محور می چرخد. جایی که در نبود مارکیزیو و پوگبا، یوونتوس با کمبود مهره کلاس A+ در خط میانی رو به رو شده است. آلگری در چنین شرایطی پس از ناکامی عجیب و غریب در خرید ویتسل، چاره ای جز مدارا با اسکوادش نداشت. تغییر و تحولات بسیار و آزمون های متعدد در خط میانی شرایط ناپایداری را به وجود آورد. سیستم اصلی یوونتوس همچنان 2-5-3 است. آن ها با یک «deep-lying playmaker» در جلو دفاع بازی می کنند و «shuttler» هایی که در چپ و راستِ این بازیکن تیم را به جلو سوق می دهند. مسئله اصلی نبود مارکیزیو است که تعادل را در هر 2 نقش بر هم می زند. یووه یک «deep-lying playmake» تخصصی ندارد و همین مسئله باعث می شود تا آلگری انواع اقسام مهره ها را در این نقش امتحان کند. از لمینا گرفته تا پیانیچ و هرنانس. همین مسئله تعادل را به هم می زند. به همین خاطر بود که ضرورت خرید ویتسل به عنوان یک بازیکن جلو خط دفاعی یا متوئیدی به عنوان یک «shuttler» می توانست اوضاع را بهتر کند.
از طرفی دیگر عدم ثبات آساموا نیز بر ناپایداری خط میانی یووه افزود تا آزمون و خطاهای پیاپی باعث شود یووه در بازی مقابل سویا از عدم انتقال جریان بازی از دفاع به حمله ضرر کند و در بازی مقابل اینتر از عدم آرامش در جلو خط دفاعی. مهم نیست گاهی هرنانس یا لمینا با عملکردی خوب باعث شوند پیانیچ با خیال راحت به عنوان یک «shuttler» تیم را به جلو سوق دهد(مانند بازی مقابل امپولی)، چرا که در نهایت تمامی این چیدمان ها، نقش مسکن را دارند. توقف مقابل سویا و شکست مقابل اینتر نشان داد یووه نمی تواند تا انتهای فصل این چنین دست و پا شکسته در خط میانی کار کند.
بازگشت مارکیزیو، خرید در ژانویه راه بازگشت ثبات و پایداری به خط میانی یوونتوس بازگشت مهره های موسوم به کلاس A+ به ترکیب تیم است. حضور چنین مهره هایی بهره وری امثال خدیرا و پیانیچ را نیز افزایش می دهد. خبر خوب برای تورینی ها، بهبودی اوضاع مارکیزیو است. به نظر می رسد که او بتواند رفته رفته پس از تعطیلات بازی های ملی در زمین رخ نمایی کند. اما اگر تصور می کنید که مارکیزیو به تنهایی می تواند یاری بخش یووه علی الخصوص در لیگ قهرمانان اروپا باشد، سخت در اشتباه هستید. یووه همچنان به پوشش دیگری در خط میانی نیاز دارد. پوششی که علی الخصوص بتواند بهره وری پیانیچ را افزایش دهد. اکسل ویتسل با توانایی های قابل قبولش برای بازی در جلو خط دفاعی، می تواند اوضاع را از زمستان به این سمت در خط میانی کاملا پایدار کند. او می تواند در مواقع لزوم هم در جلو خط دفاعی بازی کند و هم پوششی برای پیانیچ و خدیرا باشد. نکته اصلی در این بین رها کردن میرالم پیانیچ است.
بازیکنی استثنایی با توانایی های فوق العاده که اگر رها و آزاد به سمت جلو سوق پیدا کند می تواند فاکتور X یووه در خط میانی باشد. کافی است به بازی مقابل امپولی دقت کنید. جایی که هرنانس عملکرد قابل قبولی در جلو خط دفاعی داشت و پیانیچ با ذهنی آرام و رها هنرنمایی کرد. در زیر به وضوح می بینید که میرالم چگونه با پاس های بلند خط کش وارش تیم را در فاز تهاجمی تغذیه کرده است. این چنین پاس هایی در خط میانی چیزی نیست که هر بازیکنی توانایی ارائه اش را داشته باشد. از این رو یووه می تواند با بهره گیری از توانایی های پیانیچ علی الخصوص در مصاف های نزدیک تر و نفس گیر تر، برگ برنده بزرگی در جیب داشته باشد. اما همان طور که گفته شد، این بازیکن بوسنیایی نیاز به ذهنی آرام و رها در خط میانی دارد.
روند یوونتوس در هر بعدی، همچنان رو به جلو است. آن ها می توانند امسال با فتح اسکودتو، بیش از پیش ایتالیا را تبدیل به ملک شخصی و ویلای خانوادگی خود کنند. در اروپا نیز آن ها همچنان از رویا پردازان جدی خواهند بود و در کنار بزرگان باثبات اروپا، از شانس های قهرمانی محسوب می شوند. با این حال پر شدن حفره های جدی تیم در خط میانی و بعضی حفره های جزئی تر دیگر می تواند نقشی کلیدی در رویاپردازی های آنان داشته باشد. در هر صورت شما اگر بهترین باشید، می توانید فاتح لیگ شوید اما لزوما در تورنومنتی خاص همچون لیگ قهرمانان اروپا نمی توانید به قهرمانی برسید. یووه هر سال با فتح سری آ نشان می دهد که گام هایش رو به جلو است و امسال نیز دست کم تا اینجا، سناریویی مشابه در حال پایه ریزی است. توتواسپورت همچنان به خوبی حجت را در مورد یوونتوس در فصل جاری تمام می کند:"?ma cosa volete di piu"