یکی از کارشناسا بعد بازی فینال کوپا که نهایتش یه ناکامی سه گانه برای مسی و طرفداراش و همچنین مردم آرژانتین داشت یک حرف قشنگی زد و به نظرم هرچقدرم که روی مسی متعصب باشیم نمیتونیم از این حقیقت بگذریم که: بهترین بازیکن دنیا نمیتونه بزرگ ترین بازیکن دنیا باشه" بحث قیاس با دیه گو مارادونا نیست چه بسا از لحاظ قدرت دریپلینگ و کلاس بازی مسی یه رده بالاتر باشه اما فقط کلاس بازی و سطح دریپلینگه که خیلی ها رو به اشتباه انداخته بزرگترین بازیکن دنیا یعنی کسی که قدرت رهبری و القای روحیه جنگندگی به تیم رو داشته باشه و بازیکن ها از وجودش حساب ببرن و با جون و دل براش بجنگن چیزی که تا یه دهه پیش وجود داشت و حتی الان هم وجود داره اما نسبت به اون سال ها خیلی کمتر شده...
لئو میتونست فاتح این سه جام باشه و خودش رو در تاریخ جاودانه کنه اما نبود همین چند فاکتور به ظاهر ساده باعث شد که فاصله ی یه قدمی تا رسیدن به اونها هیچوقت باز نشه...باور کنید حتی اگر نصف روحیه شخصی مثل هموطنش سیمئونه در وجود اون هم دیده میشد الان آرژانتین از هیچ تورنمنتی بدون جام خارج نمیشد اما افسوس که لئو شخصیت بسیار آرومی داره و با وجود اینکه عاشق تیم ملی کشورشه و حس تعهد و وفاداریش در اکثر زمینه ها من جمله همسر و خانوادش مثال زدنیه بازهم قدرت جلب توجه و القای روحیه در شرایط سخت رو به تیمش نداره و متاسفانه همین نقطه ضعف باعث شده که بهترین بازیکن دنیا رو عده ای بخاطر از دست دادن پنالتی و همینطور نداشتن جام های ملی مورد تمسخر و طعنه قرار بدن...بله دوستان مسی بهترین بازیکنه قرن حال حاضره فوتباله کسی که میتونه با یک یا دو حرکت ساده حماسه سازی کنه و این عکس رو نه به این خاطر که تیمی رو مسخره کنیم گذاشتم بلکه نشون برای اثبات حرف خودمه که مسی با دوحرکت غیرقابل پیش بینی و زدن گل به صورت چیپ اون هم با پای غیرتخصصی به بهترین دروازه بان جهان اونهم به صورت ایستاده نشون داده که وقتی حال روحی و روانیش خوب باشه انجام چنین حرکاتی براش به آسونیه زدن گل به دروازه ی خالیه بدون اینکه مدافعی در تعقیبت باشه یا اینکه تحت فشار باشی اما همینیکه میتونه همچین گلی بزنه کافیه از لحاظ روحی و روانی تحت فشار باشه تا آسون ترین توپ ممکن رو به گل تبدیل نکنه و یک سریا که ازش کینه به دل دارن اون رو حراج چرت و پرتا و مسخره بازیای مفته گرونشون کنن.
