طرفداری- فرانچسکو توتی می گوید هیچ افسوس و پشیمانی ای ندارد که زندگی اش را صرف حضور در رم کرده است. گلادیاتور شهر رم که ماه پیش 40 ساله شد، اعتراف می کند در سال 2003 تصمیم گرفته بود به رئال مادرید بپیوندد.
مصاحبه کامل و مفصل کاپیتان افسانه ای رم را با کوریره دلو اسپورت، می خوانید.
رم برای من چه معنایی دارد؟ همه چیز، همه چیز! این شهر! نه به این خاطر که من اهل این شهر هستم نه، فقط رم را زیباترین شهر جهان می دانم؛ دریا، کوه، بناهای تاریخی، خورشید زیبا و عشق و شور مردم این شهر بی نظیر است. رم برای من تمام فوتبال را در بر می گیرد، همیشه طرفدار این باشگاه بودم و رنگ های آاس رم در رویاهای من و اتاق من در کودکی نقش بسته بود. برای 25 سال پیراهن این تیم را بر تن کردم، اولین و تنها پیراهن در عمرم؛ بازوبند را نیز به بازو بستم. چه چیز دیگری می توانم بخواهم؟
گفته می شد توتی در سال 2003 در آستانه ترک گرگ ها بوده است.
فابیو کاپلو آنجا بود و من با خانواده سنسی مشکلاتی داشتم، دوران عجیبی بود زیرا بعضی چیز ها در مسیر درست پیش نمی رفت. من بعضی خواسته های مهم و خاص داشتم که آن ها با این خواسته ها مخالف بودند. رئال مادرید بسیار اصرار می کرد و به هر قیمتی شده می خواستند مرا جذب کنند، تنها باشگاهی بودند که می توانستم با نهایت ناراحتی رم را به مقصد آنجا ترک کنم. بسیار جدی فکر کردم و در نهایت با مشورت با خانواده، دوستان و همسرم متقاعد شدم و در اینجا ماندم. آیا می رفتم؟ در حال حاضر نه ولی آن موقع بسیار مصمم بودم زیرا برای یک تیم معمولی رم را نمی خواستم ترک کنم، برای بهترین باشگاه جهان اینجا را ترک می کردم.
توتی همچنین وقتی که خانواده سنسی به مشکل برخورده بودند، از فداکاری اش از لحاظ مالی می گوید.
چیزی است که هیچکس نمی داند، می خواستم برای همه کمک هایی که خانواده سنسی کرده بودند، ادای دین کنم. بسیار خوشحالم که روزنامه ها در آن زمان نفهمیدند و راجع به آن صحبت نکردند زیرا به خاطر تیم و این رنگ های دوست داشتنی این حرکت را انجام دادم، به خاطر سنسی ها که با من مثل پسرشان رفتار کردند. به نظر من وقتی بحث احترام به پیش کشیده شود، همه چیز عالی خواهد بود، آن ها همیشه به من احترام گذاشتند و من جواب محبت های آنان را با آنچه در توانم بود، دادم.
آینده در ذهن توتی چگونه رقم می خورد؟
نمی دانم در آینده چه اتفاقی بیفتد ولی می دانم که زندگی و دوران دیگری را تجربه خواهم کرد. امیدوارم تا ابد در رم بمانم، این خواسته قلبی من است تا به باشگاهی که زندگیم را درآن سپری کردم، کمک کنم، واقعا خوشحال خواهم شد.
آیا سرمربی گری خواهید کرد؟
از یک سو می گویم بله اما از سوی دیگر هم اکنون حتی به آن فکر هم نمی کنم زیرا شخصیت من به گونه ای است که شاید برای کنترل یک گروه به مشکل بر بخورم. دیدن اینکه بعضی از هم تیمی های سابقم خداحافظی کرده و سرمربیگری می کنند در درون تلنگری می زند، شاید این تلنگر در من هم زده شود و نحوه برخوردم با بعضی چیزها و همچنین شخصیتم را عوض کنم.