بازی سختی در پیش داریم، اما چیزی که در این بازی اهمیت ویژهای دارد، همان بحث حضور هواداران است. همانطور که شاهد هستید، کرهایها از حضور تماشاگران در ورزشگاه آزادی وحشت دارند و در تمام مصاحبهها و گزارشهایی که از رسانههای این کشور میخوانیم، بحث ترسشان از ورزشگاه پر از تماشاگر آزادی نهفته است.
ما تیم اول آسیا هستیم و نیازی به کری خوانی نداریم. سه بار هم طی این سالها کرهجنوبی را شکست دادیم و آنها برای فرار از ترسشان این کارها را انجام میدهند. کرهایها آن قدر ترسیدهاند که کری میخوانند یا کارهایی میکنند که عجیب است. آنها میخواهند جنگ روانی به پا کنند. اگر خاطرتان باشد در بازی آخر گروهی دور قبلی، دلشان میخواست این کار را انجام دهند. سرمربیشان گفت دوست داریم ازبکستان به جام جهانی برود و بازیکنشان گفت کاری میکنیم که فلان بازیکن ایران، خونگریه کند اما دیدید که در نهایت ما بازی را بردیم. آنها این حرفها را میزنند تا خودشان را نشان دهند و ترسشان بریزد.
آنها در ورود به تهران ماسک میزنند تا شناخته نشوند. به هر حال سه بار از ایران شکست خوردهاند و فکر میکنند اگر شناسایی شوند، مورد تمسخر قرار میگیرند. در دوره قبلی نیز ازبکستان شش گل به قطر زد و اگر یک گل دیگر میزد، ازبکها به جام جهانی میرفتند. حالا هم باید بگویم این موضوع برایمان بسیار خوشحالکننده است که میبینیم تیم ملی کره جنوبی از ما میترسد. چنین قضیهای برای ایران، یک نقطه قوت به شما میرود و در بازی با کره به ما کمک خواهد کرد.
