سالروز درگذشت زکریای رازی...!
در این روز (15 اکتبر) سال 925 میلادی ابوبکر محمد زکریای رازی، پزشک، فیلسوف و شیمیدان ایرانی در ری درگذشت.
رازی آثار ماندگاری در زمینه پزشکی، شیمی و فلسفه نوشته است و بهعنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد(اسید سولفوریک)مشهور است.
بهگفتهٔ جرج سارتن،پدر تاریخ علم، رازی، بزرگترین پزشک ایران و جهان اسلام در زمان قرون وسطی بود.»
به پاس زحمات فراوان رازی در داروسازی روزپنجم شهریورماه(27 آگِست)بزرگداشت زکریای رازی شیمیدان بزرگ ایرانی و روز داروسازی نامگذاری شدهاست.
مورخان شرقی درکتابهایشان او رامحمد بن زکریای رازی خواندهاند، اما اروپايیان و مورخان غربی از او به نام رازس در کتابهای خود یاد کردهاند.
بهگفتهٔ #ابوریحان_بیرونی وی در 27 آگست 865 میلادی در ری زاده شد و دوران کودکی و نوجوانی و جوانیاش در این شهرگذشت. اوگاهی #شعر میسروده.
بعدها به زرگری و سپس به کیمیاگری روی آورد.وی در سنین بالا علم طب را آموخت.بیرونی معتقد است او در ابتدا به کیمیا اشتغال داشته و پس از آنکه در این راه چشمش بر اثر کار زیاد با مواد تند و تیزبو آسیب دید،برای درمان چشم به پزشکی روی آورد.رازی در آخر عمرش نابینا شد،دربارهٔ علت نابینا شدن او روایتهای مختلفی وجود دارد؛بیرونی سبب کوری رازی را کار مداوم با مواد شیمیایی چون بخار جیوه میداند.
هانری كربن در کتاب«نقد آراء محمد زکریای رازی در جامعالحکمتین»ناصر خسرو میگوید وی نبوت و وحی را نفی میکرد و ضرورت آن را نمیپذیرفت.در تفکر رازی همهٔ انسانها قدرت و توانایی رسیدن به معرفت و دانایی را دارند، و لذا از لحاظ توانایی کسب معرفت با هم برابرند و بر یکدیگر هیچ برتری ندارند.
از دیدگاه او مقتضای حکمت و رحمت الهی این است که انسانها همگی به منافع و مضار خود صاحب علم باشند و اگر خدا قومی را به نبوت اختصاص دهد به این معناست که آنها را بر دیگر انسانها برتری داده و این برتری باعث جنگ و دشمنی و در نهایت هلاکت انسانها میشود که این با حکمت و رحمت الهی سازگاری ندارد.همچنین احمد بیرشک مینویسد:
«ازتعلیمات او این بود که همهٔ آدمیان سهمی از خرد دارند که بتوانند نظرهای صحیح دربارهٔ مطالب عملی و نظری بهدست آورند، آدمیان برای هدایت شدن به رهبران دینی نیاز ندارند؛ درحقیقت دین زیانآور است و مسبب کینه وجنگ نسبت به همهٔ مقامات سرزمینها است». تفکرات رازی موجب خشم علمای اسلامی علیه او شد و او را #ملحد خواندند وآثار او را رد کردند و دست به نابودی آنها زدند.
رازی در ری درگذشته و مکان اصلی آرامگاه او نامعلوم است.