طرفداری - یک نمایش فراتر از استاندارد دیگر در لیگ برتر ایران و صدر نشینی دوباره، همان چیزی بود که از پرسپولیس برانکو انتظار می رفت. آن ها مقابل نفت بار دیگر دلپذیر بودند تا نشان دهند نمی خواهند همچون فصل گذشته حسرت امتیاز های مفتِ از دست رفته را بخورند. با این حال در پرسپولیس یک اصل وجود دارد:" شما تحت هیچ شرایطی اگر طرفدار این تیم باشید، نمی توانید خالی از دلشوره زندگی کنید." حتی در روزهایی که تیم رنگ ثبات را در پارامترهای گوناگون - در حد قابل قبول - به خود می بیند، باز هم از یک جا یک مسئله ای پیدا می شود که هواداران را نگران کند. به خوبی می توانید حدس بزنید که در مورد چه مسئله ای صحبت می کنم: 2 گانه طارمی - رضاییان، رفیق فابریک هایی که داستان های زیادی را در پیش فصل خلق کردند و پتانسیل خلق داستان های زیاد دیگری را نیز در ادامه فصل دارند. به این جمع باید بعضی دیگر از بازیکنان را نیز اضافه کرد که جسته و گریخته نشانه هایی از نارضایتی حین تعویض ها از خود نشان می دهند و این مسئله تا حدی در تیمی که ترکیب قدرتمندی در اختیار دارد، می تواند طبیعی باشد.
با این حال به خوبی می دانیم که اینجا فوتبال ایران است و بازیکنان ممکن است نتوانند در دراز مدت این تفکر حرفه ای «دردسر» درست نکردن برای تیم را حفظ کنند، دقیقا نقطه مقابل نمونه های خارجی. از وین رونی گرفته تا ماریو مانژوکیچ، گونزالو ایگواین، آنتونی مارسیال، گابریل باربوسا و انبوهی از بازیکنان نامی و چند میلیونی که حتی ممکن است 1 فصل تمام چرخشی بازی کنند اما با حفظ تفکر حرفه ای، کوچک ترین حاشیه ای برای تیم ایجاد نکنند. با این حال در ایران این گونه نیست. شاید در ابتدا همه چیز گل و بلبل باشد، اما در نهایت یک جایی و یک نقطه ای صبر این بازیکن ایرانی حرفه ای لبریز می شود!! و همه می دانیم آن روزی که این اتفاق بیفتد، انواع و اقسام حاشیه ها گریبان تیم را می گیرد.
دیروز و در کنار نمایش دلپذیر پرسپولیس، مهدی طارمی حین تعویض «میمیک» گرفت و پس از آن نیز زبان بدنش به طور عمد حاوی پیام واضحی بود. از روی نیمکت نشستن تا چهره صورت و بی خیال بودنش حین گل کامیابی نیا. مصاحبه پس از بازیش نیز خنثی بود اما رگه هایی مشخص در آن دیده می شد. رامین رضاییان اما فعلا همچنان آرام است. زبان بدنش را حفط می کند، میمیکش را حفظ می کند و به ماهینی هم پس از گل تبریک می گوید. با این حال مشخص است که این میمیک ها همه کنترل شده هستند و اینکه تا چه زمانی کنترل شده باقی می مانند، خدا عالم است. با این حال رفیق فابریک ها معمولا هماهنگی های خاصی با هم دارند و تاکتیک هایشان هم ممکن است با هم بخواند. سایر بازیکنان پرسپولیس نیز چنین وضعیتی ممکن است داشته باشند. مهره های تیم، مهره های خوبی هستند و ترکیب تیم به قدری فشرده است که طبیعی است تعدادی بازیکن با کیفیت نیمکت نشین شوند یا تعویض ها بیشتر در جریان بازی شاخص شوند. امید عالیشاه، فرشاد احمدزاده، علیپور، نوراللهی، رضاییان یا حتی طارمی همگی ممکن است گاهی در ترکیب چرخش داشته باشند و این چرخش ها با فرا رسیدن لیگ قهرمانان، معنای بیشتری نیز پیدا خواهد کرد. پرسپولیس این روزها در تمامی ابعاد ریلکس است، بازیکنان همه ریلکس هستند و رفتاری حرفه ای دارند. منتها گاهی وقت ها آتش زیر خاکستر، می تواند به شدت خطرناک باشد. بزرگ ترین حریف پرسپولیس در فصل جاری، خودش و حاشیه های پنهانش خواهد بود. شاید اگر رفیق فابریک ها نیز همچون هواداران پرسپولیس از خود گذشتگی داشته باشند، این تیم در پایان بتواند به چیزی که «فوتبالی» لیاقتش را دارد، دست پیدا کند. البته این مسئله را رونوشت باید به دیگر بازیکنان نیز ابلاغ کرد...